Kendimle Savaşıyorum

Kendinle savaşmak,başkalarıyla savaşmaktan daha zordur.

SAVAŞIYORUM.

Beynimin içinde şimşekler çakıyor, yanacak sanıyorum ama yanmıyor, yanamıyorum. Kendimi saçmasapan bir savaşın içinde buldum. Bir tek ben varım orda, başbaşayım. Sesleri susturamıyorum, düşünceleri bastıramıyorum. Dönüp dolaşıp bana geliyorlar,ben onların vazgeçemediği kürkçü dükkanıyım. Birbirimizden haz etmiyoruz, onlar beni sinirlendiriyor, ben onları. Kısır döngü içerisinde delirmeye ramak kalmış. Beynimi söküp atmak istiyorum. Beni savaşa sürüklüyor. Öldürmüyor, süründürüyor. Çünkü ölürsem savaş bitecek. Savaşıyorum. Savaşıyorum da,ne kaybedebiliyorum ne de kazanabiliyorum. Artık kendime inancım kalmadı. İnsanlara zaten hiç kalmamıştı.Tek başımayım,tek başıma savaşıyor, tek başıma ölmeyi bekliyorum.

ÖLMEYİ BEKLİYORUM.

Başkasıyla savaşmaktan kaçabilirsin. Ama kendinden mümkünatı yok kaçamazsın. Dünyanın öbür ucuna da gitsen bir işe yaramayacak. Ben ne yapıyorum biliyor musun ? Ölmeyi bekliyorum. Savaşı kaybetmek ya da kazanmak mümkün değilse, ölmeyi bekliyorum. Öldüğümde kendimle savaşım bitmiş olacak. Kısır döngü son bulacak.Huzura kavuşacağıma inanıyorum. Burada değil, şimdi değil. Sadece öldüğümde...

Merak etmeyin intihar falan etmeyeceğim.