İnsanlar Neden Değişir?

Merhaba,

Bahsedeceğim değişim kişinin karakteriyle ilgili değil. Sonuçta karakter değişmez insan yedisinde neyse yetmişinde de odur, değişime açık karakterler ise karaktersiz insanların göstereceği davranışlardır. İnsan öyle böyle olamaz, bir duruşu olur. Elbet hepimiz olumsuz yönlerimizi törpüleyebiliriz ama köklü bir değişim dersek, o olmaz.

Tabii konumuz bu tür değişimler değil, kaldı ki bunlar benim öznel fikirlerim. Siz farklı düşünebilirsiniz.

Asıl konuya gelirsek...

Hayata, insanlara, olaylara karşı gösterdiğimiz bir takım tepkiler vardır. Bu tepkiler kişiden kişiye değiştiği gibi, zamanla bizde daha farklı reaksiyonlar vermeye başlayabiliriz.

Peki bunun nedenleri nelerdir, neden değişiriz?

Neden bir sene önce kızdığımız bir olaya, bir sene sonra gülerek tepki veririz?

Dünyayı değiştiremiyorsan, dünyanı değiştirirsin. Hepsi bu.

Konuya uygun bir şarkı da bırakıyorum, okurken size eşlik etsin.

Çok fazla şey öğrenmişlerdir

Öğrenmenin diğer adı tecrübedir. Nefes aldığımız her gün hayatın farklı alanlarıda bir takım tecrübeler ediniyoruz. Örneğin, başarsız sonuçlanan bir ilişkide kişiler bir takım dersler çıkarıp kendi adına hatalarını görmeli. Bu deneyimdir ve olumsuz yönlerinden arınarak ders çıkarıp bir şeyler öğrenmek sonra ki ilişkiye daha sağlıklı bir zemin hazırlar. Değişimin iyi etkilerini gördüğümüz örneklerden biridir bu.

Bununla beraber yaş faktörü de devreye girince değişim kaçınılmaz olur. Beş sene önce ki halinizle aynı mısınız? değilsiniz. Bir beş sene sonra da şu an ki halinizden farklı olacaksınız.

Yaş artı tecrübe değişimi beraberinde getirir diyebiliriz.

Yeterince acı çekmişlerdir

Dünya masallardaki gibi bir yer değil. İnsanlar ise çeşit çeşit. Hep iyisine denk gelmiyoruz değil mi? Acının kaynağı ise bence bu sefer insanlar fakat bunu da iki gruba ayırabiliriz.

İlk gruba dış etkenler diyebiliriz, yani diğer insanlar. Bize yaşattıkları kötü olaylarla, söyledikleri kötü sözlerle içimizdeki iyiliği suistimal etmediler mi defalarca? Acı çektik ve bunun sonucunda zamanla acıyı geride bırakmaya başladık. Acının yerini daha tatlı bir şey almaya başladı huzur.

Geçmişe ve olaylara saplantılı şekilde bağlanmayı bıraktığımız zaman tek hissedeceğimiz şey huzur oluyor. Eğer bu aşamaya gelmediyseniz de eninde sonunda geleceksiniz, bırakın her şey olacağı yere varsın. Bırakmayı öğrenin kendi sağlığınız ve huzurunuz için, değişin.

İkinci gruba bakarsak, acının kaynağının kendi benliğimiz olduğunu görebiliriz. En büyük düşmanınız ve engeliniz bazen sizsiniz! Bu size acı veriyor. Yapamam deyip kendinize engel koyuyorsunuz hedeflerinize karşı.

Gözlemlediğim kadarıyla, acıyı dibine kadar hissetmiş insanlarda değişmeye başlıyor.

Aynı olayları yaşamaktan yorulmuşlardır

Aynı olayları yaşamaktan sıkıldığımız vakit ise tavrımızı gözden geçirmeye başlarız. Bu sefer sorunu kendimizde arayıp sorgulamaya başlarız. Bir şeylerin değişmesi gerekir, çünkü yorulmuşuzdur!

Hiç hak etmeyen insanlara defalarca şans verdik, bir daha olmaz dediler ama sözlerinde durmadılar. İşte bu noktada tavrımızı ve tedbirlerimizi gözden geçiririz. Bazılarından uzaklaşmaya başlarız, bazılarına karşı davranışlarımız değişir. Artık sizi kullanamadıkları zaman ise değiştiğinizi söylerler.

Verdiği şansları, iyi niyeti ve güveni suistimal edilen insanlarda değişmeye başlar. Bu bir çeşit önlemdir, kendi huzurları için.

Özetle, yorulan insanlarda farklı sonuçlar elde etme umuduyla değişmeye başlıyorlar.

Karakterim ve tavrımı birbirine karıştırmayınız. Karakterim kim olduğumla ilgilidir. Tavrım 'sizin' kim olduğunuzla.