Beni Notlarımla Ölçmeyin! İnsanlığımla Ölçün

Çağın büyük problemlerinden biri; insanın kendini yetersiz hissetmesi. Bu hissi belki bir arkadaşınıza bile yaşatıyor olabilirsiniz. Farkında olmasanız bile. Ben bunu yaşadım ve yaşıyorum. Arkadaşınızı notlarına veya diğer insanların gözündeki hallerine göre yargılamayın. Sizin için bir sorun olmuyor belki o an ama arkadaşınız ömrü boyunca içinde bir boşluk hissedebiliyor.

Yaşamış birisi olarak, bu boşluk sürecini özet geçeyim size.

Sınavı mı açıklayacaksınız? Açıklamayacak mısınız?

Hiç bir zaman sınavlarımdan 5'ten düşük not almadım. Yine de çevremdekiler yüksek notlarıma alıştıkları için en ufak dikkatsizliklerimde benim daha çok çalışmam gerektiğini söyleyip moralimi bozarlardı. Hatta notum 96 civarı olduğunda istemesem de kafamın içine bir yere bu kadar yapabilirsin, sen işte busun, daha iyileri de var gibi düşünceler doluşurdu. Oysa ben notlarla bir tutulamam ki! Benim değerimi ve benliğimi ölçecek olan sınavda kopya bile çekmememdi! Arkadaşlarım kopyalarla 100 alsa ne faydaydı ki?

2.Anneme nasıl anlatacağım şimdi ben?

Notlarım açısından en çok annemden korkardım. Hatta anneme nasıl söyleyeceğimi düşünürken ağladığımı bile hatırlıyorum. Beni çok strese sokardı. Keşke daha rahat notlarımı söyleyebilseydim. Ama ben her zaman notlarımı ona söyledim. Sonrasında beni ne kadar üzse de o benim annemdi. Bana ne konuda ne yapacağımı ister sert şekilde, ister yumuşak sözlerle anlatabilirdi. Hakkını yemeyeyim annemin bu güne kadar bana bir fiske bile vurduğunu hatırlamıyorum. Ama psikolojik baskı beni daha kötü yapmıştır ve hala yapıyor.

3. Sınav anında soruya verdiğimiz cevap. (Temsili)

Sınav sonrasında da mavi-siyah desen, kirm fayda?

Yani şunu anladım. Hayat üzülemeyecek kadar kısa. Umarım bazılarınızın hissettiklerine rehber olmuşumdur.

Okuduğunuz için teşekkürler arkadaşlar. Sevgilerimle...