Umarım Hayat Senden Özür Dilemiştir Çocuk

Tam 4 yıl önceydi ruh ve sinir hastalıkları hastanesinin bahçesindeyim. Kontrol etmekte zorluk çektiğim öfkem deli gibi volta attırıyor bahçede. Doktorun sürekli ilaç tedavisine başvurması daha çok deli ediyordu beni. Herkesin sinir hastası gözüyle baktığı yetmezmiş gibi bir de doktorun 1 sene boşa kullandırdığı ilaçlar ve inadından vazgeçmemesi. Üstelik bütün dengelerimi alt üst eden ilaçlar. Neyse ki şanslıydım ben bir başka doktorda tedavimi buldum ve çok şükür ki iyiyim.

Voltalarımı atarken birden bir şey dikkatimi çekti. 9-10 yaşlarında bir erkek çocuk hastanenin 3 merdiven boyundaki yüksek duvara çıkmış oturmakta. Boşluğa sabitlenmiş gözleri. Yanında da belli köyden gelmiş biraz eski ve yöresel giyinmiş gözleri kızarık bir amca. Ne olabilirdi ki bu yaşta çocuk top peşinde koşmalıydı sokakta üstünü başını kirletip boğuşup evde annesinden azar işitmeliydi dayak yemeliydi belki de. Ama en büyük derdi bu olmalıydı nesi vardı bu çocuğun.
Yaklaştım amcaya bir merhaba deyip öptüm elini oturdum yanına.

- Nasılsın amcam?

--Nasıl olalım kızım sağolasın

- Bu yakışıklı kardeşim yakının mı?

- -Evet, oğlum.

- Yanlış anlamazsan neyi var niye bu kadar üzgün boncuk gözlerine kurban olayım O'nun.

Yakından fark ettiğim o boncuk gözlere, minicik burun ve 3 yaşındaki çocuk kadar tatlı yanaklara sahip küçük yakışıklının akıl almaz hikayesi... Yıkılışımdı.. Sadece benim doktor değil tüm insanlar ölmeliydi.

Köyde çobanlık yaparak geçim sağlayan gariban bir aile. Babası yemek yemek için eve gidiyor ve bizim boncuk gözlü hayvanlara gözcü kalıyor. Köyün zengin ailelerinden birinin askerden yeni gelmiş insan p*çi (burada yazamıyorum ama kan beynime sıçradıkça gebertme hayallerimi süslüyorum) bu küçük oğlan çocuğuna tecavüz ediyor.

Evet 9-10 yaşlarında bir erkek çocuğuna pislik dürtülerini yatıştırmak için tecavüz ediyor. Kan beynime sıçramış boynumu elimle kırarcasına sıkarken daha da fazlası. Ve babası oğlunu buluyor ve bu hayvan evlatları oğullarını öldürmek veya adalete kendi elleriyle teslim etmek yerine bu gariban aileyi yaka paça hepsini döverek köyden kovuyolarlar.

Amcanın ağzından çıkan her söz yaktı beynimi, gözlerimin dönüşlerinden acısını anlatamam. Nasıl bir insanlıktır nasıl bir zihniyettir bu. Bunu benim abim yapacak liğme liğme doğrarım onu. Bu ailelerin yüzsüzlükleri bu insandışı vahşet.. Cinsel dürtüleriyle yaşayan bu pisliklerin nesillerinin tükenmesi umuduyla.

Biliyorum ki ceza almış olsa da o çocuğun yaşadıklarını kimse unutturamaz. Ama aklımdan asla çıkmayacak kendime ve sevdiklerime dua ettiğim kadar o çocuğu hiç unutmuyorum. Umarım hayat sana gülümser çocuk umarım bir caninin zevkleri uğruna hayatın bitmemiştir.