Annenizin Kıymetini Bilin!

Merhabalar. Bu benim ilk bencem. Umarım beğenirsiniz. Size bir kaç gün önce gördüğüm o çok etkisinde kaldığım rüyayı anlatmak istiyorum...

Anneme çok bağlı olan insanlardan değilim. Hatta bazen, benim neden annem bu kadın ki diye kendi kendime konuştuğum zamanlar da olmuştur.Anneme karşı olan bu nötr davranışlarım ergenlik döneminde başlamıştı.

Rüyamda 12 yaşıma geri dönmüştüm...Belime kadar uzanan bukleli saçlarım, yüzümdeki sivilcelerim ve ergenliğin getirdiği o sevimsizliği görüyordum üzerimde. Ama bu sefer çok başkaydı. Annem ve babamı kaybetmiştim.

Bazen annem ve babam ölseydi bana kim bakar diye düşünürdüm. Teyzelerim, halalarım, yengem, anneannem, babannem, kuzenlerim...Ve daha birçok kişi vardı yanımda. Ama rüyamda onlar da birden kaybolmuştu. Etrafımda tanımadığım bir çok insan vardı. 5 yaşlarında bir kızı olan bir kadın, bana bakma görevini üstlenmişti. Bana sürekli "Ben sana bakarım ama benim bir kızım var. O senden hep daha değerli olacak" diyordu. 10 dakikada bir aynı şeyi söylemesi beni sinirlendirmişti. Ama konuşamıyordum. Kelimeler çıkmıyordu dilimden. Birden avaz avaz bağırmaya başladım. "ANNE! ANNE! Ben çok yalnızım anne. Nolur kurtar beni bu hayattan." Annem karşımda duruyor, ama konuşmuyordu. Bana bakmayı üstlenen genç kadın ona sık sık birşeyler söylüyordu. Ama onun ağzından tek bir kelime çıkmıyordu. "Yaşlı teyzeler hep üzülürlerdi. Ben yalnızım diye... Şimdi ben de öyle oldum. Anne, yalnızlık böyle oluyormuş demek ki." Annem omuz silkmekle yetinmişti. Babam yoktu. Ama annemi karşımda öyle görmek ve bir daha ona dokunamayacağımı düşünmek beli delirtiyordu. Daha birçok olay geçti. Ama ben olayın etkisi altında kalmış, etrafımdaki garip insanları süzen çocuk rolünü üstlenmiştim. Düşünüyordum...Artık beni sabahın 6'sında kaldıran, nefis Balkan börekleri yapan, yine odan savaş alanı diye yanımda avaz avaz bağıran o annem, YOKTU! Beni bırakıp gitmişti. Bense hiç tanımadığım o insanların yanında hayatta kalmaya çalışıyordum

ÖnemIi oIan her şey için güvendikIeri kişi annedir, o gıdadır, yataktır ve soğuk geceIerdeki ek battaniyedir. Katherine Butser Hataway

Sabah uyandığım zaman uçarak annemin odasına gittim. Uyuyordu. Emin olmak için nabzını kontrol ettim. Evet. Kabus görmüştüm! O gün hayatımın dersini aldım. Artık anneme daha iyi davranıyorum.

Daha fazla yazmak isterdim ama gidip doya doya ağlamak en iyisi. Umarım beğenmişsinizdir. Şimdiden teşekkür ederim :)

Dünyanın en kötü annesi olsa bile onun kıymetini bilin, bir gün pişman olacaksınız ama o yanınızda olmayacak.