İnsanı Yaşı Değil Yaşadıkları Olgunlaştırır

İnsanı yaşı değil yaşadıkları olgunlaştırır

Olgunluk : Bir yemek gibi düşünün, sende bir aşçısın.Olgun olabilmek için sabır gereklidir,beynindeki düşünceler ve yaşadığın işlevler o yemeğin malzemesidir,yemeği pişirirsen ne mutlu sana.

İnsan varoluşundan beri hayatı anlamaya çalışır.Anlama evresini atlattıktan sonra çözmeye çalışır.İnsanoğlu yaşadığı zaman boyutunda binlerce,milyonlarca olasılıklar arasında kalabilir.Kişinin birşeylerde uzman olabilmesi için birşeyleri yaşayıp tecrübe sahibi olması gereklidir.

Tecrübe : Kişinin geçmişte yediği darbelerdir,yaptığı hatalardan çıkardığı derstir.

İnsanoğlunun gözü karadır.Hayatın toz pembe olmadığı anlar.Toz pembe olmadığını yaşı değil yaşadığı olay kurgulanmış senaryoyu oynayarak öğrenir.

Hepimiz kurguya atılmış film sahneleriyiz.

Her insan farklı birşeyler yaşar hayatı boyunca,acısıyla tatlısıyla,mutluluğuyla,mutsuzluğuyla.Mutsuz olduğunda mutlu olmanın kıymetini,Acı yediğinde tatlının kıymetini bilir.

Sütten dili yanan yoğurdu üfleyerek yer diye bir söz var.Evet insanoğlu bir olaydan dili yanınca farklı bir olaya detaycılık gözüyle bakar.Çünkü aynı hatayı yapmak istemez.

Her insan hata yapar,ama önemli olan aynı hatayı yapmamaktır.Aynı hatanın yapılması olgunlaşma evresinin gelişmesini geciktir,hayatından birşeyler kaybedebilir.

Hayat kaybettiklerimizi kazanmak için beklemez.Çünkü kelebek kadar ömrümüz var.Yaşanmışlıklara ve yaşanmamışlıklara.İnsanoğlunun birşeyleri anlayabilmesi için o sorun karşısında çaresiz kalması gereklidir bazen.Çıkmaz sokağa düştüğünde anlar.

Düşünceler olgunlaştırır kişiyi.Yaş sadece ağızdan dökülen bir rakamdır.Her insan yaşadığını konuşur,her insanında yaşadığı kendine ayrı bir filmdir.

Olgunlaşmak için biraz darbe almaya gerek vardır,Çünkü kişi darbe aldığında kaybedeceğini düşünür.

Kaybetmek insana çok şey öğretir.Kazanmanın kıymetini bilir.Olgunluk yaşta değil akıldadır.Beyin gücüyle hüküm sürmek ayrıdır.Yaşadığı olaylara geniş bir yelpazeden bakmasının en büyük nedeni iç dünyasıdır.

Her insanın içinde iç dünyası vardır.Çünkü insanın içinde saklı olan kütüphanede binbir türlü bilgi yazar.İnsan oğlu yaşadıklarından sonra geçmişine baktığı zaman yaptığı hata ve doğruları kurgular.Hata yapınca onurunun yıkılacağını bilir.

Olgun insan bin düşünüp bir söyler.Beyin terazinde tartar,binlerce elekten geçirir.Bazı olgun kişiler başına ne geleceğini hisseder,çünkü geçmişte aynı olayıın aynısını yaşamıştır.Tedbirli olur,olaylara bodozlama dalmaz,anlar sorgular çözümler ve sonucunu kendine saklar.

Olgun olmak bir artıdır bence.Her insan olgun olamaz.Maharet olgun olmak değil,maharet birşeyleri kaybetmeden öğrenmektir.

Kişi başına gelen olaylardan çok şey öğrenir çünkü hayat en büyük öğretmendir.

Hayattan birşeyler öğrenmek için yaşanması gerekir.Hani derler ya çok gezenmi bilir çok okuyanmı bilir bence çok yaşayan bilir.Çünkü tabiatın kuralı şudur.Hayatta bir yanlış tüm doğruları götürür.

Yaşı küçük insanın ama Ruhu olgundur.Dış görünüşle olgunluk olmaz.Kişinin beyni sapla samanı ayırabiliyorsa olgunluğun en büyük aşamasını geçmiştir.Çünkü kişinin olgun olduğunu konuştuğu ve kurduğu cümleler belirler.

Etrafımızda,çevremizde görüyoruz,yaşça büyük bir insanın çocukça konuşması gibi,yaşça küçük bir çocuğun olgun yaşamış gibi konuşması gibi.

Kaç yaşında olursanız olun ruhunuz olgun değilse sizler olgun olamazsınız.

Olgun kişi geldiği yeri bilir.Geçmişten ders çıkarır ve insanlara ederi kadar davranır.

Olgun olmak bir sanattır.Çünkü zaanatkarlara her zaman güvenilir,çevrenizde güvenilecek birisi olabilirsiniz olgun olunca.Başı sıkışan sizin yanınıza gelip nasihat ister.

Olgun olunca Duygularınız ve mantığınız arasında sarsılmaz bir denge kurabilmeyi başarmışsınızdır.

Olgun insanı her insandan ayıran özellik ;

"Olgun insan güzel söz söyleyen değil, söylediğini yapan ve yapabileceğini söyleyen insandır" sözünün hakkını verir,sözü ermiştir.

Yazan : #MaX