​Kişilik Vitrinimizdir, Karakter İse Temelimiz

​Hepimiz günlük hayatta bir "kişilik" sergiliyoruz; konuşma tarzımız, şakalarımız, insanlarla kurduğumuz o ilk temas... Aslında bu bizim dış dünyaya sunduğumuz vitrinimiz. Ama hayatın asıl sınavı, o vitrinin arkasındaki karakterde gizli.

​Peki, nedir bu ikisi arasındaki o ince ama devasa fark?

​Kişilik Zamanla Değişir, Karakter İse İnşa Edilir

​Kişiliğimiz girdiğimiz ortama, yaşımıza, hatta o anki modumuza göre şekillenebilir. Bazen daha dışa dönük, bazen daha mesafeli olabiliriz. Ancak karakter; dürüstlük, merhamet ve adalet gibi sarsılmaz değerlerden oluşur. Kişilik bir maskedir, karakter ise o maskenin altındaki gerçek yüzümüzdür.

​"Kimse Görmezken" Kim Olduğunuz Önemlidir

​Karakterin en net tanımı bence şudur: Kimsenin bizi izlemediğini bildiğimizde verdiğimiz kararlar. Toplum içindeyken nazik olmak kolaydır; asıl mesele, kimseye bir şey kanıtlamak zorunda olmadığımızda takındığımız tavırdır. Kişilik başkaları için, karakter ise kendimiz içindir.

​Zekâ Kapıyı Açar, Karakter İçeride Tutar

​Hayatta yetenekleriniz ya da etkileyici kişiliğiniz sizi çok iyi yerlere getirebilir, kapıları sonuna kadar açabilir. Ama o kapıdan içeri girdikten sonra orada kalmanızı sağlayan şey, insanların size duyduğu güvendir. Yani karakterinizdir.

​Kısacası şunu anladım; Vitrini süslemek, insanlara hoş görünmek güzel bir şey elbette. Ama dışarısı ne kadar fırtınalı olursa olsun, bizi ayakta tutacak olan şey vitrindeki süsler değil, temeldeki o sağlam karakterdir. Sözümüzün eri olmak, hatamızı sahiplenmek ve her şeyden önemlisi kendimize karşı dürüst kalmak...

​Asıl başarı, aynaya baktığında o karakteri dimdik görebilmekmiş.