Bence Sorunu Bilmeden Çözüm Arıyoruz, Gelin Bu Sorunu Beraber Çözelim! 🫂

Selam, ilk ve son benceme hoş geldiniz ahaha

Hadi başlayalııımm 🙆‍♀️

Çağımızın en büyük sorunlarından birinden bahsetmek istiyorum; sorunu bilmeden çözüm aramak!

Çözüm aranan yerde öncesinde bir sorun netleştirilmelidir lakin bu zamanda bir çoğumuz kaynağını bilmeden bir şeyleri tutuşturmaya çalışıyoruz.

Bence esas sorunu netleştirme vakti geldi!

Nedir peki bu sorunu bilmeden çözüm aramanın ilk kaynağı? 🙇‍♀️

Hızlı tüketim. Her alanda ve her anlamda. Her şeyi o kadar hızlı tüketiyoruz ki.. Esas sorunla karşılaştığımızda çözümü ararken o kaynağı yok ettiğimiz için bulamıyoruz yanlışı..

Oysa olayın içinde fark etsek bunu yavaş tüketsek bir şeyleri, iyileştirme gücüne sahip olduğumuzu çokta iyi biliyoruz zira işin sonunda çözüm ararken buluyoruz kendimizi 🤔

Peki neyi hızlı tüketiyoruz ki?

Sevgiyi, saygıyı, mutluluğu, aşkı,...
Tam olarak; duyguları.
Ben sevgi üzerinden yola çıkacağım bencemde..

Sevgiyi hızlı tüketiyoruz.
O kadar sabırsızız ki sevgiyi bile hızlıca tüketme noktasına kadar geldik. Sabır denilen şey sadece dilde dolanıyor artık.. Her şey hemen olsun istiyoruz zira hepimiz sonuç odaklıyız.
Tatlı oyunlara, nazlanmalara ve tebessümlere tahammülümüz yok!

Sevgiyi bile ilk anda yakalayıp aynı zamanda en uç noktaya kadar taşıyoruz, hızlı tüketiyoruz ve zamana güvenmiyoruz.. Oysa sevgi naif ve hassas, paylaştıkça kat be kat artan bir şeydi, eğer onu doğru kullanabilseydik.

Şimdi sorular oluşur zihinde “sevgi tükenir mi?” 💔

Tükenir. Nasıl olduğunu herkes kendi içinde cevaplayabilir 🙆‍♀️

Bence sahibi olarak benim görüşüm ise bu yönde:

Yaşanılması gereken her şeyi bir anda yaşamak istiyoruz.
En basit örnekleri mutluluktan yola çıkarsak, mutluluk duygusunu kaç saniye içinizde hissedebiliyorsunuz? 10? 15? 45? Ya da 60 saniye? Ve tükendi. Yenisi gelsin hemen! 😀
Ya da aşktan yola çıkarsak, kalp ortakları birbirlerine henüz bi yuva sahibi olmadan karım, kocam diye hitap ediyorlar.

Bunlardır hızlı tüketime yol açan şeyler. Hayatın geri kalanına bırakmıyoruz bazı şeyleri, her şeyi ilk anda yakalayıp bir an önce yaşamak hedefimiz..

Daha sonra tükenince bazı duygular, sorun neredeydi diye çelişkiye giriyoruz.. Kendimizi sorguluyoruz..
Lakin tükenen bir şeye geriye dönüp bakıldığına geç kalınmış oluyor 🙅‍♀️

Ne yapacağız 😱?

“O kadar anlattın Monroe, hani çözümü” derseniz.. Aslında okurken deşifre etmişsinizdir diye düşünmüştüm. Yine de Bence’nin kısa ve öz sözü:

Tadında yapmalıyız her şeyi zira vaktinde güzeldir, vaktinde tatlıdır.. En önemlisi acele ile değil keyfine vararak ilerlenmelidir.. Mutluysak bunu günlere, aşıksak bunu bir ömüre yaymalıyız..

“Unutmayın; sorunu görmek, çözümün yarısıdır. Bunu tamamlamak ise artık sizin elinizde!”

Monroe tacını taktı, şimdi sıra sizde! 🙃