Her Derde Deva 3 Maymun Taktiği: Görme, Duyma, Takma!

Selam millet. Bu bencemde, sizin sağlık sorunlarınız dışındaki tüm psikolojik dertlerinize deva olacak bir taktiği anlatacağım. Hepimizin bildiği 3 Maymunun 'bensel' bir versiyonu. Görme, Duyma ve TAKMA!

Daha önceki özgüvenle ilgili bencelerimde de bu konuyu teğet geçmiştim aslında. Ama şimdi, bu konuyu tek başına ele almak istiyorum. Evet, taktiğimizin adı üç maymun.

Konusu ise, çevrendekileri takmamandan geçiyor. Aslında bakarsak, konu sadece bundan ibaret. Etrafındaki insanların ne yaptığını görme, sana ne dediklerini duyma ve en önemlisi... Onlar her ne halt yaparlarsa yapsın, hiçbirini takma!

Not geçelim, insanların sizin için yaptıkları 'iyi' şeylerden bahsetmiyorum. Allah aşkına bu devirde kim kime gerçekten iyi bir şey yapıyor ki zaten? Milyonda bir falan. O da bize çatmaz zaten.

Paratoner gibiyim vallahi, tüm anormalleri ve kötü niyetlileri üzerime çekiyorum mübarek. Herneyse.

Asıl üzerinde durmak istediğim yer, size kötü niyetlerle yaklaşan insanlar. Bu tip insanlar ikiye ayrılır.

1. Yirmi Yüzlüler: Halk arasında 'iki yüzlü' olarak anılan bu insanların sadece iki farklı yüzü mü var sizce? Bence yedekte bir on yirmi tane bulunduruyorlar. Yaşım genç olmasına rağmen o kadar çok bu tipte insanla karşılaştım ki, artık yüzlerine bakınca anlar duruma geldim.

Bunlar, beynindeki gerçek düşünceleri size göstermek yerine, çıkarları doğrultusunda hareket ederek size iyi davranmaya çalışırlar. Asıl bunlardan korkulur işte.

Çünkü bir insanın iyi yüzüne alıştığında, onun gerçek yüzü, daha doğrusu gerçek 'yüzleri' ile karşılaşmak fena koyuyor.

2. Gerçekçiler: Bunlar, ilkine on basar bence. En azından gerçek düşüncelerini apaçık ortaya koyuyorlar. Hani öyle numara falan olmaz ortada. Ama şöyle bir gerçek var ki, sizin açıklarınızı aramada onlardan üstünü yoktur. Her gün sizi didik didik inceleyerek hatalarınızı, ayıplarınızı arar ve yüzünüze vururlar. Sanki kendileri mükemmelmiş gibi!

Ve bilmeniz gereken şey ise, birinci tipteki insanlar sizin 'başkalarına' olan güveninizi, ikinciler ise 'kendinize' olan güveninizi kırar!

Siz kendinize güvenmezseniz, nasıl siz olabilirsiniz ki?

Geçin aynanın karşına ve bakın kendinize, kimsiniz siz? Nasıl birisiniz? Yüzünüz veya fiziğinizden çok, bedeninizin altında yatan şeyleri görmeye çalışın. Nelerden hoşlanırsınız?

Nelerden nefret edersiniz? Kalbinize sahip olan duygular ne? Beyninizi dolduran düşünceler hangi yönde? Aynadaki yansımanızda görüğünüz kişi aslında kim?

İşte 3 Maymun taktiğini uygulayabilmek için atmanız gereken ilk adım bu! Kendinizi tanımak!

Daha sonra, kendinizi tanıyarak başladığınız bu karışıma biraz yaşanmışlık, birkaç tutam acı, bir yemek kaşığı tecrübe ve bol bol umursamazlık katın. Tarifimiz hazır!

Tabi öyle her insan beceremez bu tarifi hazırlamayı. O yüzden, sizin yemek tarifiniz bu bence olacak diye umuyorum. Öncelikle, bu yazıyı okuyan herkes zaten acı bir tecrübe yaşamıştır. Ya kendine, ya da başkalarına olan güvenini kaybetmiştir çoktan. Ya da hala yaşıyordur. O yüzden, tarifimizden geriye tek bir şey kalıyor. O da, umursamazlık!

Umursamaz olun dedik de, anasını babasını bile tınlamayan serserilere dönüşün demedik canım! Sadece, sizin hayatınıza karışmaya çalışanları def edin başınızdan. Bu sizin hayatınız! Bir başkasının değil. Eh, o zaman neden karışıyorlar bu kadar? Neden sürekli yaptıklarınıza müdahale ediyorlar? Kusura bakmayın ama, benim bulabildiğim tek cevap ibnelik.

Yani tamam, kendi çıkarları için sizi kullanmaya çalışıyor olabilir. Ya da canı sıkılmıştır, kendi hayatında bir halt olmuyordur o da size sarıyordur. O da olmadı, takıntılı psikopatın tekidir daha ne diyeyim. Ama herşey, tek bir kapıya açılıyor. O kapı da başkalarına kapalı kardeşim. Sizin hayatınız, sizin kapınız, sizin kapı kolunuz yani bir zahmet kapınızın bekçiliğini yapın! Her önüne geleni kapıdan geçirirseniz, bir bakmışsınız kapının öbür tarafında size yer kalmamış!

Düşünün... Sizin hayatınız ama size yer yok! Ne ironi ama! Sadece sizin yönetmeniz gereken şeye, sizden başka herkes el atıyor maşallah. Neden dur diyemiyorsunuz? Hayır demek bu kadar mı zor?

İnsanoğlu acımasızdır. Kendi için yaşar, ama yoldan geçerken sana da uğrayıp hayatını bulandırır ve sonra ayaklarını vura vura kaçar. Sonuç? O hala hayatını yaşıyor olur ama sen başkalarına kapı açmakla meşgulsündür.

Unutma! Herkes dışarıda gördüğü bedene bir kılıf uydurur. Ama gerçek kılıf, sadece senin zihnindedir.

Peki ya biz, neden hala başkalarının bize diktiği kılıfı giymek zorundayız?

Benim benimsediğim tek bir felsefe var. O da, yaşadığım sürece bana dikilen hiçbir kılıfa göre davranmamak!

Sadece öldüğüm zaman bir başkasının bana diktiği kılıfı giyebilirim, elimde olsaydı onu da giymezdim. Çünkü bir başkasının bana karışmasından o kadar nefret ediyorum ki, küçücük bir sözde sinirlerim tepeme çıkabiliyor.

Buna rağmen, insanlar hep size karışmaya devam ediyor. Kıskanır, laf atar. Kendisi sevmez, yine laf atar. Kendisi yapamaz, sizin de yapmanızı istemez; laf atar. Her türlü laf atar yani.

Peki ya biz bu lafları takmazsak, ne işe yarar ki?

Başkalarını umursamaman için sana ne dersem diyeyim, senin inancını değiştiremem. Bunu ancak sen yapabilirsin. Unutma! Sen mükemmelsin. Kim ne derse desin, yine mükemmelsin. Yapabildiğin hiçbir yeteneğin olmasa bile mükemmelsin! Bunun gibi bir çok şey sıralayabilirim. Tüm insanlar senden nefret ediyordur, iğrenç bir iftiraya mağdur kalmışsındır, pişman olacağın bir şey yapmışsındır vs. Peki bu sonucu değiştirir mi?

Hayır! Sen yine mükemmelsin!

Ama sen, kendini başkalarına göre uyarlarsan mükemmelliğini keşfedemezsin. Ve her ne kadar muhteşem olursan ol, kendini kötü hissettiğin sürece kötüsündür. Sen, nasıl hissediyorsan, öylesindir! Ve diğerlerinin senin hislerine karışmasını engellersen, kendini olduğun gibi hissedebilirsin!

O zaman ne duruyorsun, git ve o kapının ardından herkesi kışkışlayıp kapıyı kilitle! Senin hayatın, senin bedenin, senin duyguların! Kimsenin karışmasına izin verme!

Ve son olarak, okuduğunuz için teşekkürler. Esen kalınız.