İnsan Psikolojisi Neden Kötü Olan Şeyleri İster?

İnsan psikolojisi nice derinliklere sahip derin bir okyanus gibidir. Kimi zaman dalgalı kimi zaman gizemli kimi zaman ise berrak. Derinliklerin altındaki gizemi çözmek kimi zaman zor kimi zaman kolaydır. Önemli olan görmek, bakabilmektir. Kimi zaman acımasızca yargılarız kimi zaman empati yaparız. Kimi zaman ise sürü psikolojisiyle acımasızlığa ışık tutarız. Mesele herkesin göremediğini görmek herkesin gördüğünü ise sorgulamaktır. Günümüzde çoğu insan topluma ayak uydurmak maskesi altında gizlenmiş karakterini toplumun belli normlarına teslim ediyor, kimse kendi gibi davranamıyor. Toplumumuzda gözlemlediğim bir şey kötülüğün rağbet gördüğü. Kibarlık değer görmüyor kibar insanlar zayıf ve saf sanılıyor. Oysa kibarlık kırmamak ,incitmemektir. İnsanın yüreğinin güzelliğinin sözlerine yansımasıdır. Ne üzücü kötülüğün kabalığın rağbet görüp insani duyguların değersizleştirilmesi. Ne kadar kibarlığı insaniyeti efendiliği hepimiz takdir edip seviyormuşuz gibi görünsek de aslında psikolojimiz her zaman kötüyü çekiyor. Ne kadar bunlardan hoşnut oluyoruz gibi görünsek de bir süre sonra sıkılıyoruz. Kadın erkek ilişkileri açısından bakarsak günümüzde üzen kırmaktan çekinmeyen karşı cinse neden rağbet olduğunu sorgulayıp duruyoruz. Bunun nedeni tam olarak bu maalesef. Tam anlamıyla iyi birini bir müddet sonra sevemiyoruz. İllaki biraz kırıp dökmesi gerekiyor. Aslında bu bir yandan iyi bir şey kendi değerini bilen biri karşıdaki kişiyi kırmaktan çekinmiyor bu da onun değerini yükseltiyor. Örneğin bir ilişkide sürekli fedakarlık yapan birinin değeri olmaz. O kişi kendini sevmiyordur çünkü. Kendini sevmeyen birini hiç kimse sevmez. Kendine değer veren biri aslında biraz da kırar döker bizde otomatik olarak kötüyü seviyoruz deriz oysa o kişi kötü değildir kendine değer veriyordur sadece

Yazı bana aittir