Karanlığın İçinde Aydınlığı Bulursun

İçimizdeki karanlığı kabul etmeliyiz. Burada kabul etmek kötü olmak değil, içimizde kötülük varsa bunu kabul etmektir. Kötülük kabul edildikten sonra onu yapıcı ve itici bir güce dönüştürmeli. Buradaki sakınca içinizdeki karanlığın sizi yavaş yavaş ele geçirmemesidir. İtici bir güç mantıklı ve güzeldir ama bu güç sizi zehirlemeye başlarsa mantık olmaz. Güzellik kalabilir ama mantıken en sonunda zehir o güzelliği de alıp geride sadece boşluk ve öfke kalana kadar tüketecektir. Benim de karanlık taraflarım vardır. Bir hayli çoktur.

Şimdi sizlere karanlık taraflarımı fark etmem ve bu tarafları kendim için itici güce dönüştürürken neler yaşadığımı anlatmak istiyorum.

En başta kendimden çok uzaklaşmam ve kendime yabancılaşmam gerekti çünkü kendime dışarıdan bakmalıydım. Yabancılaşmam 3 haftamı aldı ama başardım artık olaylara daha nesnel bakabiliyordum. Hiç zaman kaybetmeden kendimi keşfe çıktım. Ne istiyordum, bunları neden istiyordum, istediğimi aldıktan sonra ne olacaktı? Bu soruları sorarak ve daha nice soru daha üreterek 4 ay boyunca keşfettim ve dönüşüm için hazırlandım.

Sonra en heyecanlı bölüme gelmiştim. Kendimi yıkıp tekrar ve daha güçlü bir şekilde inşa edeceğim kısım. Burada açıkçası çok fazla acı çektim ama kazandıklarımın mutluluğu acıyı bir süre sonra bastırmaya başladı. Öfke sorunun mu var her öfkelendiğinde performansını artır, şiddetten mi hoşlanıyorsun gelişmek için bolca ihtiyacın olacak çünkü kendine acırsan asla gelişemezsin, korkuların mı var her korktuğunda içindeki sese mantık çerçevesinde kulak verme ve korkunun üstüne git. Çok mu yorgun hissediyorsun vücudun duna en az zararla kendini yorgunluktan ölecek gibi hissettiğinde bile durma. Dışarıya çok kulak verme insanlar sürekli bir şey söylerler. Ben verdim ve çok zararı oldu. Sınırlarını zorla, özgür ol. Ben şimdi daha özgürüm.