Yaşamınızın, Uyanmayı Bekleyen Bir İnsan Olabileceği Üzerine: Bir Delinin Sürreal Portresi!

Bazen gözlerinizi bir noktaya devirip, dünyadan kısa süreliğine ruhe ayrılıp transa geçip başka hayallere daldığınız oluyor mu? bu hayallerden uyandığınızda, sanki geçen sürede burada olmadığınızı fark ettiğinizde ne kadar tuhaf bir an oluyor sizin için? Peki ya paradokslar... peki ya düşünürken, kendinizi uçuruma bakarken buldunuz mu hiç? düşündüğünüz sorunun ne ucu ne önü... daimi bir korku ve sonsuzluk hissettirdiği oldu mu? burada yüreğinizi bir okyanusa açacağım. Burada bizi: korku, heyecan ve düşünmeye dair bizi zorlayan şeyler bekliyor olacak.

Oynata bas, ve illüzyonist bir yolculuğa hazırlan!

Sizin dışınızdaki hiçbir şeyin gerçek olmaması!

Dünyanın yer kabuğu dışında hiçbir eşyası olmaması!

İnsan uyuduğunda, zihni onun kontrol edemeyeceği ölçütte bir rüya görmeye başlar. Bu rüyalar görüntü değil, bizzat içine girdiğimiz bir apati halidir. Peki ya dünyamız gerçek değilse? gözleriniz eğer bir şeyi algılayabiliyorsa, ve dünya yer kabuğundan ibaretse, diğer her şey ışığın sizin gözünüze yansıyan parçacığı değil midir? Aslında hiçbir şey yok. Veya var ama renksizler. Her şey senin zihninin bir uydurması olabilir mi? Zihninin görmek istediklerini görmesi, ve ışığın da gözlerinin lensinden geri yansıması olabilir mi?

Her şey bir rüyaydı!

Şu an yaşadığınız hayata bir bakın. Bir kaza oluyor ve deniz kıyısından aşağı düşüyorsunuz. Gözleriniz kapanıyor, bilinç kapanıyor. Sonra bir ses işitiyorsunuz! ''Uyan!'' şu ana kadar gördüğünüz her şey bir rüyaydı. Siz aslında bir trafik kazası geçirdiniz ve uzun süre yoğun bakımdaydınız. Bu uzun süreçte uzun bir rüya gördünüz. Anneniz, babanız bildikleriniz her şey bir rüyaydı. Uyandığınız evrende aslında zenginsiniz ve her şeye sahipsiniz. Peki ama ya rüyadakiler? Anneniz, babanız sandığınız kişiler? Acaba gerçekten onlar var mıydı?

Ölümsüz olmak!

Ölümü hayal edin. Her şeyin bitecek olması. Belki de değildir? öldükten sonra, bir önceki hayatında kimleri aşağıladıysan yeni hayatın öyle bir ailede dünyaya gelmek. Bir köpek olarak? Belki bir karınca olarak? üzerinizden dev insanların geçtiğini hayal edin? bir zamanlar onların üzerinden geçiyordunuz? Bazen dejavu yaşıyordunuz doğru. Önceki hayatınız ile ortak anlardı bunlar. Bazen rüya görüyordunuz. Daha önce hiç görmediğiniz insan suratlarıydı bunlar. Önceki hayatta gördüğünüz kişilerin bir yansımasıydı bunlar. İnsan belki de, defalarca kez ölümün ardından yeniden dünyaya farklı varyasyonlarda tekrar doğma olarak entegre edilmiştir.

Son olarak...

Gerçek ve hakikatin bilinebildiği tek nihai deneyim ölüm. Fakat biz ölümlüler, sık sık düşleriz aklımızda hakikatin ve gerçeğin ne olduğu konusunda. Bazen bir rüyada, bazen aşkta, bazen arkadaşlıklarda ararız onu. Fakat hayatımızın küçük bir parçasında bile olsa, bazen o bize kendisinin gerçekliği konusunda şüphe duymamızı sağlar. Geçtiğin bir noktadan daha önce geçmiş gibisindir, bir parfüm şişesinden çıkan koku sana tarif edemediğin duyguları canlandırır, bir olay daha önce yaşamış gibisindir... Bazen de bir deli olmak gerekir, gerçeğin ağırlığından kurtulmak için; sürreal bir portre çizmek gerekir, dahiliğin kıyılarında güneşlenmek için! Sizce de artık uyanma zamanı gelmedi mi?