Kendimize Nasıl Yetebiliriz?

Yalnızlığı sevin.

Yalnızlığa "kimsesizlik" gözüyle bakmayın. İnsan kendiyle zaman geçirdikçe göremediği yönlerini görür, bilinmezliklerini keşfeder. Kendiyle zaman geçirmenin ne kadar eşsiz bir duygu olduğunu ve bir o kadar da mutlu olduğunu idrak eder. Yalnızlık, yalnızlık değildir. Hayattan keyif almanın ta kendisidir.

Ne demiş Andrey Tarkovski;
"Kendinizi, kendinizle zaman geçirmeyi yalnızlık sanmayacağınız şekilde yetiştirin."

Kendinize inanın, güvenin, yılmayın.

En başta kendinize güvenin. Özgüven, çoğu kilidin anahtarıdır. Siz kendinize inandıkça, güvendikçe yol katedebilirsiniz. Korku ya da başaramayacak olma düşüncesi sizi yolunuzdan döndürmesin.

Birilerinin varlığını ihtiyaç olarak değil, seçim olarak görün.

Kimseye muhtaç değilsiniz. İnsanların varlığı da, yokluğu da iki dudağınızın arasında. Siz istediğiniz sürece onlar sizin hayatınızda var ve yine siz istediğiniz sürece onlar hayatınızda yok. Olmaları ya da olmamaları size ne bir şeyler katar, ne de sizden bir şeyleri götürür. Kendine yetebilmenin ilk kuralı kendinle yaşamayı öğrenmektir.

Sorumluluk duygusunu gözünüzde çok büyütmeyin.

Belli bir yaşa gelince diğer insanların sorumluluğundan çıkacaksınız ve kendi sorumluluklarınız olacaktır. Kabullenin ya da kabullenmeyin. İnsan yaş aldıkça sorumlulukları da artar. Bunları gözünüzde büyütmeniz sadece sizin dik duruşunuzu eğreltir. Kendinize yetemez duruma gelir, başkalarına ihtiyaç güderek hayatınızı sürdürmek zorunda kalırsınız.

Başkalarının sizi onaylamasına ihtiyaç duymayın.

Kararlarınızın, seçimlerinizin mimarı siz olun. Hayatınızı olumlu, olumsuz yönde etkileyecek hiçbir kararın mimari bir başkası (aileniz dahil) olmamalı. İnsanlar sadece sizin kararlarınıza saygı duymalı. Kendiniz için neyin doğru, neyin yanlış olduğuna yine kendiniz karar vermelisiniz.

#niceness