Güçlü Görünmeye Çalışırken Kendini Kaybetme

Hepinize merhaba KScan'lar. Güçlü kimliğin seni besliyor. Belki de seni ortamlarda ayrıcalıklı kılıyor. Bundan dolayı kendini beslenmiş hissediyor olabilirsin. İnsanlardan onay alıyorsun, takdir alıyorsun ve övgü alıyorsun ama bu güçlü kimliğin acaba neleri kamufle ediyor. Peki hiç yorulmuyor musun? Çok uzatmadan biraz kendimizi tanımaya başlayalım..

#_toxics_

Kendi Kendini Yoruyorsun

Sürekli güçlü görünmek aslında seni yormaya başlıyor. Herkesin derdiyle uğraşmak ve herkesin sorunlarına koşuyor olmak. Keyfi olarak bile yapmadığı şeyleri çözmek zorunda olmak, bir süre sonra seni yormaya başlıyor. Hatta öyle bir güçlü kişi misyonu yüklüyorsun ki kendine; Sanki hiç bir sorunun yok ve hayatta her şey dört dörtlük gidiyormuş gibi imaj çiziyorsun. Kendini ne kadar yorduğunun farkında mısın? Ne kadar büyük sorumluluklar yüklendiğinin farkında mısın? Hatta kimseden yardım talep edemediğinin farkında mısın? Çünkü; Sen birilerinden yardım talebinde bulunduğunda, onlar bunu şaka olarak görebilir. Şöyle cevaplar alabilirsin; Yok canım sen normalsin, yok canım senin kimseye ihtiyacın olmaz, sen aslansın kaplansın yaparsın.. :) Bu bir süre seni beslemiş olabilir ve bu durumdan dolayı duygusal ihtiyaçlarını da gidermiş olabilirsin. Ama unutma; YORULDUN.!

Sen Kimse İçin Vazgeçilmez Değilsin

Aslında senin güçlü görünüyor olman, bazı insanlar bencilleştirmiş.. Bazı insanlar senin bu güçlü kimliğinden beslenmeye başlamış. Belki de senin için en zor ve acı olan ne biliyor musun? Sen olmasan da o insanlar başlarının çaresine bir şekilde bakacak. :) Yani sen kimse için VAZGEÇİLMEZ değilsin. Kendini insanların merkezine oturtup onların ihtiyaç ve sorunlarına çözüm arayarak, daha değerli falan olmayacak sadece daha çok işe yarayan olacaksın. Sevilme ve değer görme ihtiyacını işe yarayarak gidermeye çalışma.!

Sürekli Fedakarlık Göreve Dönüşür

Sen bir yetişkinsin.. Sürekli olarak kendini birilerine karşı kanıtlamaya çalışma. Sana hiç kimse madalya takmayacak. Sen insanların sorumluluklarını; Fedakarlık adı altında göreve dönüştürüyorsun kendin üstlenerek. Sürekli birilerinin sorunlarına çözüm bulmaya çalıştığında, o insanları sadece tembelleştiriyorsun.Sadece sen fedakarlık yapıyorsan bu durum artık göreve dönüşmüş demektir. İnsanları alıştırıyorsun ve bir kez yapmadığında en kötü insan sen oluyorsun. :) Sonra onları suçlarsın; Yıllarca onu bunu şunu yaptım, bugün bunu mu hak ettim ben? Kusura bakma, sen kendini suçlayacaksın! Kendine şunu sor: Neden herkes sevilme peşinde değil? Neden başka bir yöntem seçmiyorsun?

Not: Sen onları satın almak istiyorsun. :) Ben sizin hayatınızda işe yarayacağım, siz beni sevecek ve bana değer vereceksiniz. :) Paşam olmuyor maalesef.. Onlar içlerinden geldikleri için yapmıyorlar..

İşine Yaramayacağın İnsanlardan Kaçıyorsun

Güçlü bir insanın sana ihtiyacı yok değil mi? Sorunlarını kendisi çözebilen bir insanın sana ihtiyacı olmaz. Sen bunu biliyor ve bu tip insanlardan kaçıyorsun. Belki onlarla daha iyi anlaşacaksın. Çünkü menfaat ilişkilerinden arınmış bir ilişki yapısı olacak. Şunu unutma; Yorgunluğun ve mutluluğun bir yaşı yoktur.! Hayatında üstlendiğin sorumlulukları yavaş yavaş bıraktığında iki durumla karşılaşırsın: Hayatında az insan olur ve seni olduğun gibi seven insanlar olur. Sen kimseye söz vermedin ki.. Ya siz bir dünya'ya gelin, tüm sorunlarınız ben çözeceğim. :D Titre ve kendine gel.. :)

Not: İş başa düşerse, herkes bir şekilde başının çaresine bakmak zorunda.!

Sen hiç kimseye anne ve babalık yapmak zorunda değilsin. Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim. :)