İnsanın Kendini Eleştirmesi, Öz Eleştiri Yapabilmesi

Öncelikle herkese merhaba, bir bence olsun istedim yeni hesabımda, başladım kendimi eleştirmeye... Size de beni tanıma ve bazılarına zaten yanılmamışız dedirten bir bence olsun istedim ve söze başladım ama halen korkularım var bence; bu bence doğru bir karar mı? Zira öz eleştiri, başkalarının senin hakkında söyleyeceklerini onlardan önce söyleme sanatıdır.

Kendime soru; kendin ile barışık mısın?

Evet mesela bu benceyi hazırlarken kimin umurunda ki diye konuşan şu an iç sesime... "kes artık konuşmayı, artık bunun yeri ve zamanı geldi, bırak adam anlatsın anlatacağını, bakalım nasıl bir itirafname dökecek ortaya" diye kızabiliyorum mesela ona. Şaka bir yana da, evet kendimle barışığım tabii ki. Nasıl mı? Birinin benim hakkımda öznesel ya da yüzeysel nasıl olursa olsun beni eleştirmesini, yaftalayan sözlerini pek umursamıyorum diyesim var ama diyemeyecek kadar tahammülsüzüm😊 hal böyle olunca, en son sözü en baştan tabir yerinde ise cuk diye oturturum, hiç affetmem.

Soru; Seni insanlar neden bu kadar kibirli buluyor?

Anlatayım, aslına bakarsan, hiç öyle kibirli değilim demek isterdim ama ne yazık ki insanın kendini beğenmesini ve kendine olan inancının gereği bunu yapması gerektiğine inananlardanım. Zaman zaman aynanın karşısında sevdiğim kadının "Geç aynada bir kendine bak! " dediği o günden bu güne kendimi toparlayamadım. Kendime sen de kimsin?, yine havalara girdin he! Diyip diyip duruyorum birkaç zamandır.😊 Konuyu dağıtmadan toplayalım, evet ben biraz kendimi beğenmiş bir tipim, hatta çok sinir bozucuyum diyebilirim. Görseldeki gibi mahsun olamadı sözlerim ama böyleyim işte...

Soru; Tahammülsüz olduğun doğru mu?

Bunu her kim dediyse halt etmiş diyeceğim olmayacak, doğruyu mu söyleyeyim şimdi? Evet tahammülsüz ve tez canlı biriyim. En son söylenecek şeyi en başta söylerim. Bir şey olsun istediğimde hemen olsun isterim. Çocukluğumda da böyle idi. Babam bir yere gideceğiz dediğinde; ne zaman, nerede, kaç gün kaldı? diye diye adamın başının etini yerdim. Neyse çocukluğuma gitmeyelim. Kırıcı oluyorum bu son zamanlarda farkındayım bu sebeple, çok tahammülsüzüm çok...

Soru; İnsanlardan durduk yere utanır mısın?

Hiç beklemediğim yerden geldi bu soru! Nasıl desem konum ve mekanları kastediyorsan "hayır" gayet utanmazım deyim yerinde ise. Yeni birini tanıdığımda evet fazlasıyla girişken olabiliyorum ama sonraları böyle nasıl desem kabuğuna çekilir ya insan o demde biri olup çıkıyorum. Sanırım çocukluktan kalma bir şey bu... Yine çocukluğuma gittim bak! Bazen sorular karşısında bu yüzden kızarıp bozarabiliyorum. Böyle olunca yer yarılsa da dibine girsem diyorum içimden. Yeterli mi bu kadar? bence yeterli.

Soru; Sevdiğiniz kadına hiç ihanet ettiniz mi?

Soruya bak ya! Bunu nasıl desem bilemedim aslına bakarsan ihanet etmedim lakin başkasının gözünden hele ki onun gözünden bakınca durum biraz öyle görülebiliyor. Şimdi bu farklı algılanmasın akla gelen o münasebette değil, duygusal bir şey de söz konusu değil. Olanların hepsi bir oyundan ibaretti ama bunu bir türlü ifade edemedim. En can alıcı soru da bu oldu bak. Tamam tamam görüldüğü kadar dürüst değilim belki de ben de olsam ihanet sayar, hatta kıyameti koparırdım.

Soru; Peki, mutlu musun?

Şu son zamanlarda hayır, değilim. Neden çok şeyi yakıp yıktım, yaftalandım, aldandım, çok şey yaşadım hayatımda. Mutluluk, bir varış değil, yolculuk olmasına karşın ve boy hizasında olan bir şey olmasına karşın ben hiç onu tutamadım sanırım. Hele ki bu son günlerde hiç ama hiç değilim. Üzdü bu soru geçelim mi?

Evet arkadaşlar, bir söyleşinin sonuna geldik, biraz tuhaf oldu ama kendi kendime konuşur ve soru sormama karşın bu bana kendimi iyi hissettirdi. İnsan kendi ile konuşması gerekiyor bazen, bazen bu soruları sorup cevaplaması da gerekiyor. Gerçi birçoğumuz bunu yapıyoruzdur bir aynanın karşısında ya da bir yere giderken. En çok da kendimiz ile baş başa kalınca. O yüzden diyeceğim o ki, bazen kendinize sorular sorun. Bakın bakalım elinizdeki renklere ve siyahları bırakıp, koyup tuvali önünüze yaşamınızı boyayın alacalı bulacalı renklere. Hepinize sevgiler, hayırlı akşamlar.