Hiç Susmayacakmış Gibi Konuşan İç Sesimiz Bize Neler Yaşatıyor?

Bizden biri, içimizden bir yerlerden gelen... Sürekli ona kulak vermemizi isteyen, kimi zaman avazı çıktığı kadar kulaklarımızı sağır edercesine bağıran (ama biz onu duymamak için o kulakları bir güzel tıkarız), kimi zaman sessiz sedasız duyulmayacak çığlıklar atan iç sesimiz...

Benim iç sesim tam bir şizofren!

Yahu olur olmadık zamanlarda konuşmasa bari. Hayır gidip o kıza "seni seviyorum" demeyeceğim zorlama beni. Doydum artık 1 tabak daha yemeyeceğim "doymadım" deme, ısrar etme. Hayır bu gece erkenden uyuyacağım "uykum yok" diye direndirtme beni...

Hiç konuşmayacakmış gibi susan iç ses...

Evet sana ihtiyacım var iç sesim. Ama görüyorum ki ortalarda yoksun. Olur olmadık zamanda gelip ve aynı hızda olur olmadık zamanda kaybolan dostlar gibisin sende sanırım... Yahu bir ses ver sana diyorum nereye kayboldun?

Bir yaşlı, bir zamanlar yaşadığı iç mücadelesini şu şekilde tarif etmişti:

"İçimde iki köpek var. Biri kaba ve kötü, diğeri iyi. Kaba köpek her zaman iyiyle kavga eder. Hangi köpeğin kazandığını sorduğumda, bir an düşündü ve cevapladı: En çok beslediğim."

George Bernard Shaw

Ne köpek mi? Hem de iki tane! Köpekler bakım istemez mi hiç?

Herkesin bir iç sesi yoktur, çok az kişiye özeldir bu diyaloglar. İç ses sadece konuşmaz bazen başka şekillerde kendini gösterir, hissettirir, tattırır. En güzel yanı, iç ses bilinçdışının ayak izleri arasında gezintidir.

Ben biraz gezintiye çıkıyorum izninizle.

Kendisi şu an bu bence'yi girerken bile kulağıma bir ton laf fısıldıyor.

Aşağı tükürsen id, yukarı tükürsen süperego durumu.

Ne dediği önemli değil, sürekli konuşuyorsa yanlış giden bir şeyler vardır hayatında. Bir uyarı sistemi olarak görmek gerek bunu. Yanlışı görmek içinse ne zaman susuyor o, ona bakmak lazım.

O kadar karışık değil aslında, haydi toparlayayım şu iş ses muhabbetini!

İç ses ile iç güdünün ayrılması gereken sestir. Hafif mi geliyor söyledikleri? Yoksa ağır mı? Seni yolundan ve başarından mı geri çevirmeye çalışıyor? Yoksa yolunu açmaya mı? Bahaneler mi sunuyor sana? Yoksa bir amaç mı? Bunları ayırt edebildiğinde sana katkı olabilecek bir ses, yoksa zihnini cehenneme çevirebilen bir ses olur. O seni değil, sen onu kontrol etmelisin.