Korkulu Dünyamız Olan Fobiler Nasıl Oluşmaktadır?

Dünya'da binlerce çeşit olan korkuların bütününe fobi denir. Bireylerin belirli bir nesne karşısında aşırı tepkiler vermesine, fobiler etken olmaktadır. Küçüklükten gelen bu korkular, yaşımız ilerlediğinde, belirli bir şekil alarak sosyal hayatımızı etkiler. Küçük yaşlarda oluşan bu fobiler, fark edildiği zaman tedavi edilmezse gelecekte büyük sorunları beraberinde getirir. Anne ve babaların ihmali sonucu oluşan bu fobiler çocuklar üzerinde ciddi bir sorun oluyor.

Fobiler bebeklikten başlıyor.

Doğduğu zaman bebek dünyaya gelir. Sesleri, ışıkları, düşme hissi ve bu gibi benzer nesnelerle tanışır. Haliyle, kapalı bir dünyadan açık dünyaya geçiş yaptığı için denge kaybına uğrar. Zamanla bebek etrafın etkileşimiyle bir şeyleri tanımaya başlar. Özellikle, yabancı birisi kucağına aldığında ağlaması, kendisine bakan kişiyi görememesinden dolayı oluşan bir korkudur. Daha sonra gelişen dönemlerde bebeğin hafızası güçlenir ve güven duygusu gelişir. 3-5 yaş arasında çocuk belli bir şeyler içerisine maruz kaldıysa korkuları oluşur. Bunlar, yalnız bırakılmak, karanlıkta kalması, hayvanlar veya hayali korkuların olması, fobilerin başlangıcıdır.

Belli bir süre süren korkulara sahipse dikkat edilmelidir.

Anlamlı ve anlamsız binlerce fobi olduğunu söylemiştik. Fakat çocuk için anlamsız veya anormal bir fobi diye bir algısı yoktur. Bu yüzden saçma fobilere maruz kalabilirler. 1 yıl ve uzun süren fobileri varsa önlem alınmalıdır. Çocukluk döneminde, neden korktuğu tespit edilmelidir.

Geleceğinde kaygılara neden olur.

Çocukluk döneminde fobiler üzerinde önlem alınmadığı takdirde, korkuların artmasına neden olur. Hayalinde oluşan korku ögeleri, somut bir hale dönüşerek artar. Küçükken korktuğu bir yaratık figürünü başka bir somut şeye benzeterek korkularını tazelerler. Daha sonra bu korku, sosyal hayatına yansır. Özellikle en büyük etkenlerden birisi sosyal fobidir. Yetişkinlik çağına geldiğinde ise karşı cinslerinden korkma, meslek sahibi olma, başarısızlık ve geleceğinden kaygı duymak gibi sorunlar baş gösterir.

Kalıcı olan korkular, sosyal hayatı kısıtlar.

2 tür korku vardır. Bunlardan birincisi belli bir zaman içerisinde oluşan geçici korkular ve ömrü boyunca süren kalıcı korkulardır. 2. seçeneğe sahip olan bir insan, korktuğu bir olay karşısında ani tepkiler vererek abartıya kaçar. Bu durumda sağlık sorunlarını teşkil eder ve panik atağa neden olabilir. Yaşına uygun şekilde aktiviteler yapamaz ve sosyalliğini kısıtlar.

Aile içi huzursuzluklarda korkuya etken eder.

Küçük çocukların huzursuz bir ortamda büyümesi sonucu bazı şeylere karşı korkuları oluşur ve sonraki hayatında devam eder. Aile bireyleri olumsuz durumları çocuklarına asla yansıtmamalıdır.Aile içinde sık sık kavga ve huzursuzluk olduğunda, çocuk etkilenmekte ve korkuyu da beraberinde getirir. Evlenme fobisi, karşı cins fobisi, anne ve baba olma fobisi ve filofobi gibi durumlar oluşabilir.

Bazı korkular genetiktir.

Akrabalarınızda veya anne ile babanızda fobi varsa sizde de olması muhtemeldir. En sık görülen hastalıklar, kaygı bozukluğu ve panik ataktır.

Fobileri olan insanlara karşı nasıl tutum sergilenmelidir?

Tedavi etmek için aile bireylerine çok iş düşer. Çocuğuna karşı dürüst bir şekilde davranmalıdır. Korkularını görmezden gelmemeli ve dalga geçmemesi gerekir. Çünkü çocuk için bu korku büyük bir olaydır. Yanında olduğunu hissettirerek onu cesaretlendirecek sözler edilmelidir. Fobinin kalıcı bir korku değil geçici olduğuna inandırmalıdır. Gerekirse yanında olmalı ve beraber aşmak için çabalamalılar. Eğer, bu durum cevap vermezse, en yakın bir doktora giderek tedavi edilmelidir.