Sabrınız mı daha çabuk taşıyor yoksa kahveniz mi?

Evet bazen kendime de kızıyorum çok Sabırsızım Yani şöyle bir insan bilmediği bir konu hakkında ısrarla ısrarcı bir şekilde diyeyim Hatta inatla yanlışını doğru kabul ettirmeye çalışıyor benim bilgilerimin doğru olduğunu bildiğim için onun yanlış bilgileri ile kendimi kirletmek istemiyorum O zaman bir anda sabrım taşıyor iyi Niyetim kötü bir şekilde karşı tarafa yansıyor diyorum ki ya zaten bu insan bunu anlamıyor niye uzatıyorsun kapat git diyorum ama içimdeki bir dürtü bunu kabul edemiyor.

Kahveyle pek aram yok ama sabrımın taşma meselesi başka bir boyutta… Çünkü insan bazen susarak yutuyor, içi yana yana bekliyor, her şeyi sineye çekiyor ama sonra bir an geliyor, bir bakış, bir kelime ya da bir sessizlik yetiyor ve içindeki bütün sessiz çığlıklar aynı anda kopuyor. Kahve hemen taşsa ne olur, silersin geçer ama sabır taştığında geri dönülmeyen yerler birikir içinde. O yüzden kahve değil, sabır taşı daha ağırdır insanın omzunda. Ve o taş düştüğünde kırılan sadece fincan değil, insanın içidir.