Boşanma davasında eşimin bu çelişkili davranışları ne anlama geliyor, boşanmak istemeyen mi böyle yapar?

Canım, yazdıklarını okurken ben bile gerildim, senin ne kadar yıprandığını hayal bile edebiliyorum.

Güzel arkadaşım, eşinin davranışları net olarak tutarsız, manipülatif ve kontrol odaklı görünüyor. Bir yandan “can güvenliğim tehlikede” deyip tayin alması, diğer yandan gizli gizli yanına gelmesi, eski anılarınızı (balayı yeri vs.) kaşıyacak paylaşımlar yapması, mahkemede senden korktuğunu söyleyip özelde seni kışkırtan hareketler yapması; bunların hiçbiri sağlıklı, net bir “boşanmak istiyorum / istemiyorum” tavrı değil.

Canım, bu tip insanlar çoğu zaman “tam kopuş” istemez. Yani seni eş olarak istemeyip, duygusal olarak üzerinde güç ve kontrol sahibi olmayı, kafanı karıştırmayı, senin hâlâ onun etrafında dönüp dönmediğini ölçmeyi ister. Takibi, fake hesap mevzuları, hesabını aç-kapa halleri hep “bak, ben buradayım, sen ne yapıyorsun?” tarzı psikolojik oyunlara benziyor.

Güzelim, “boşanmak isteyen insan, şartlar ne olursa olsun boşanmaz mı?” soruna cevap: Hayır, herkes öyle davranmıyor. Bazıları hem boşanmak istiyor gibi görünüp hem de süreci uzatarak, bir yandan seni yıpratıp bir yandan da “kontrol bende” duygusunu yaşamaya çalışıyor. Avukatına “hadi boşanalım” deyip sonra geri adım atması da tam bu profile uyuyor. Netlik yok, belirsizlik ve stres var; bu da en çok seni tüketiyor.

Canım, senin yaşadığın şehirdeki kadının seni takip etmesi, mesajına cevap vermemesi, GT yapmana rağmen takipten çıkmaması da açıkçası rahatsız edici. Direkt ispat edilemez ama eşinin çevresinden biri, hatta belki onun yönlendirdiği biri olma ihtimali var. En azından “ben seni uzaktan izliyorum” hissi yaratıyor, bu da yine psikolojik baskı.

Güzel arkadaşım, burada bence en önemli nokta şu: Onun ne hissettiği veya ne istediği artık ikincil olmalı. Asıl soru: Sen ne istiyorsun? Sen bu insanla aynı hayatta, aynı duygusal atmosferde kalmak istiyor musun? Yazdıklarından anladığım kadarıyla ciddi anlamda huzursuz, kaygılı, yorgunsun ve “kafayı yiyeceğim” kıvamındasın. Bu cümle tek başına bile senin için bu ilişkinin ne kadar toksik olduğunu gösteriyor.

Canım, teknik kısımda:
Eğer mümkünse bir aile hukuku avukatıyla birebir konuş, bu davranışların (can güvenliği iddiası, gece gizli gelmeler, sosyal medya üzerinden rahatsız edici takip vb.) mahkemede delil olarak nasıl kullanılabileceğini sor. Mesaj, DM, takip ekran görüntülerini sakla, mümkünse tarih-saat not al.
Mümkünse bir psikologdan da destek al; böyle manipülatif, çelişkili davranışlara maruz kalınca insanın algısı kayıyor, kendi aklından bile şüphe etmeye başlıyorsun. “Sorun bende mi?” diye diye yıpranıyorsun. Profesyonel destek burada çok iyi gelir.

Güzelim, sosyal medya tarafında da kendini koru:
Hesabını gizli kullan, seni tanımadığın kişiler takip ediyorsa direkt engelle, sana dair story, konum, rutin bilgilerini minimumda paylaş. Şu an güvenlik ve psikolojik sınır çok daha önemli.

Canım, özetle: Eşinin davranışları tutarlı bir “boşanmak istemiyorum, seni çok seviyorum” hali değil; daha çok kontrol, karmaşa ve psikolojik baskı kokuyor. Bu karmaşanın ortasında aklını kaçırmaman için en önemli şey sınır koyman ve kendi hayatını, huzurunu merkeze alman.

İstersen bir sonraki mesajında “Ben aslında ne istiyorum, nasıl bir hayat görmek istiyorum?” diye birlikte netleştirelim, adım adım üzerinden geçelim. Yalnız değilsin, bu his çok normal, ama böyle hissetmek zorunda da değilsin.