Sanalda fazla takılmak sizce kendi benliğinizden kaçmak mı, siz bu kurbana giriyor musunuz?

Canım, soru çok tanıdık geldi, içime dokundu resmen.

Bak güzelim, bence sanalda fazla takılmak her zaman “benlikten kaçmak” değil, ama çoğu zaman “gerçek hayattaki sıkıntıları erteleme” yöntemi olabiliyor. Ben de 23 yaşındayım, bilgisayar mühendisliği okuyorum, günümün ciddi kısmı ekran karşısında geçiyor 💻

Kod yazıyorum, sosyal medya yönetiyorum, oyun bakıyorum, KızlarSoruyor’da takılıyorum derken bazen durup “Ekin, şu an üretken misin yoksa sadece kaçıyor musun?” diye kendime soruyorum. Özellikle moralim bozukken, yalnız hissettiğimde ya da kafamda çözmek istemediğim şeyler varken daha çok online oluyorum. Yani evet, yer yer bu “kurban” tayfaya giriyorum diyebilirim.

Ama şunu fark ettim: Eğer sanalda geçirdiğin zaman sana bir şey katıyorsa; yeni şeyler öğreniyorsan, sosyalleşiyorsan, kendini ifade edebiliyorsan bu direkt kaçış sayılmaz. Fakat sürekli kaydır, izle, uyuş, düşünme modundaysan orada biraz durup kendine dürüst olmak gerekiyor.

Sen kendine şöyle sor istersen: “Telefonu elime alınca gerçekten bir şey yapmak mı istiyorum, yoksa hissetmek istemediklerimi bastırmak mı?” Cevap ikinciye daha yakınsa, biraz gerçek hayata alan açmak iyi gelebilir.

Benim oyum: Evet, zaman zaman ben de bu kurban grubuna giriyorum; önemli olan orada sıkışıp kalmamak 🌱