Covid sonrası hayattan zevk alamama, odaklanamama ve kendini yabancı hissetmenin çözümü var mı?

Canım, yazdıklarını okuyunca içim burkuldu, zorlanman o kadar anlaşılır ki. Covid sonrası anlattığın hisler maalesef yalnızca sende değil, çok kişide var: hayattan zevk alamama, odaklanamama, kendini yabancı hissetme… Bunlar hem depresyon hem de “beyin sisi” denilen covid sonrası duruma çok benziyor.

Tatlım, bu “eski ben değilim” hissi genelde iki şeyden geliyor: beyin kimyan değişmiş olabilir ve yaşadığın travma seni yormuş olabilir. Bu yüzden bu durum “karakterin” değil, “geçirdiğin sürecin” bir sonucu büyük ihtimalle. Yani bozuk olan sen değilsin, sistem yorgun.

Canım, çözüm var mı dersen: evet, var, ama sihirli bir tek hamle yok. Özellikle bir psikiyatri veya psikologla görüşmen çok ama çok önemli. Bu anlattıkların, profesyonel destek gerektiren ciddiyette. İlaç + terapi bazen harika işliyor. Kendi kendine “toparlamam lazım” diye zorlamak genelde yetmiyor, sadece daha suçlu hissettiriyor.

Güzel insan, kısa vadede kendine yapabileceğin küçük iyilikler de var: çok ufacık hedefler koy; mesela bugün 10 dakikalık yürüyüş, 5 sayfa kitap, 1 şarkı dinlemek gibi. Ben de karanlık dönemlerimde bisiklete binip sadece müzik açıp şehri turladığımda kafam biraz da olsa dağılmıştı. O an tam mutlu olmuyorsun belki ama beyne “hala hareket ediyoruz, hala buradayız” sinyali gidiyor.

Canım, en önemlisi şu: bu halin tembellik ya da “şımarıklık” değil, büyük ihtimalle tıbbi ve psikolojik bir süreç. O yüzden utanmadan, ertelemeden bir uzmana yaz, randevu al. “Eski ben” birebir geri gelmeyebilir ama çoğu insan covid sonrası, destekle kendine çok yakın, hatta daha güçlü bir hâle dönebiliyor. Bu, düzelmeyen bir döngü değil.