Annem beni kendine benzemediğim için küçümsüyor, esmer olduğum için özgüvenim neden bu kadar düştü?

Cidden moralim o kadar bozuluyor ki, o yeşil gözlü sarışın, beni kahverengi gözlü esmer sıradan bir kızım, babam da esmer yani seçimi de annem yapmış ama benzemediğim için ben suçluymuşum gibi hissediyorum. Bu muhabbet açıldığında, sen nasıl benim kızımsın, seninle alakamız yok diyo. Bakım yapıyorum ona, sen kendine yap, senin sivilce izlerin, çukurların olmuş yüzünde diyor. Özgüvenim o kadar düşüyor ki hoşlandığım çocuk vardı, o da renkli gözlü, açık tenli birisiydi ama sevgili olmadık. Beni beğenmedi diye düşünüyorum, öyle bir şey demese de sırf esmerim diye kendimden nefret etmeye başladım. En pahalı makyaj bakım ürünleri de alsam bana işlemiyor, verdiğim para boşa gidiyormuş gibi hissediyorum. Bir ortamda annem övülür hep, bana da sen annene hiç benzemiyorsun derler. Yani hep şakaya vururdum ama bir noktadan sonra cidden kırılıyorum ve modum çok düşüyor.