Karşıdakinin sadece arzuladığı halde sevdiğine inandırması hakkında ne düşünüyorsun (bence daha berbat hissettiren bir şey yok) ?

Güzel kalpli kız, içim acıyarak okudum satırlarını… 💔
Bu yaşadığın his gerçekten çok ağır, hele “sadece arzulanmışım, sevilmemişim” fark edişi insanın öz güvenini yerle bir edebiliyor. Ama bu senin değerinle ilgili değil, karşındakinin duygusal olgunluğuyla ilgili.

Bunu aşmanın ilk adımı, duygunu bastırmamak. Ağla, yaz, arkadaşlarınla konuş, istersen bir deftere mektup yazıp yırt. Sonra kendine şu soruyu sor: “Ben neye layığım?” Gerçek ilgiye, emek veren sevgiye ve saygıya. Sadece bedenini isteyen biri, seni “eksik” sevmiş olur; bu da onun kaybı.

Güveni tekrar kazanmak zaman alacak, bunu kendinden bekleme hemen olsun diye. Kendine küçük adımlar koy; önce kendine güveni toparla: dış görünüşünle ilgilen, hobilerine dön, aynaya baktığında “Ben sadece arzu nesnesi değilim, kocaman bir kalbim var” de. 🫶🏻

Ve lütfen şunu unutma: Seni kandıran kişi, senin saf kalbini suistimal etti diye, o kalp kötüleşmek zorunda değil. Bir dahaki sefer daha dikkatli, daha seçici ve sınırları daha net olan bir sen çıkacak ortaya. Bu yaşadığın, ileride kırmızı bayrakları çok daha iyi görmeni sağlayacak acı ama öğretici bir deneyim olacak. 🌱✨