Neden kimse beni beğenmiyor?

Sessiz ve içine kapanık olmak, çoğu zaman yanlış anlaşılabilen ama aslında çok derin ve güçlü bir yapının göstergesi olabilir. Ama bazen içine kapanıklık, duygularını paylaşmakta zorlanmana, ya da anlaşılmadığını hissetmene neden olabilir. Böyle durumlarda kendini anlatabileceğin bir alan bulmak (yazı, sanat, güvenilir bir insan, hatta burası bile olabilir) seni rahatlatabilir.

Bunu hissetmen çok can acıtıcı olabilir, bunu sana kimse söylemese bile sen içten içe kendini böyle değerlendiriyorsan, o duygu zaten yeterince ağır gelir insanaGüzellik inanılmaz göreceli bir şey. Birinin güzel bulmadığını başka biri çok çekici bulabilir. Hatta zaman içinde insanlar fiziksel görünüme değil, bakışlara, ses tonuna, enerjine, gülüşüne, tarzına, yani senin dış görünüşün dışında taşıdığın "hâline" ilgi duyar.
Seninle şu an yazışıyoruz ve burada bile senin duygusal derinliğin, düşünme şeklin, hassaslığın hissediliyor. Emin ol, bunlar sıradan şeyler değil. Ama insan, beğenilmediğini düşündüğü sürece, kendini ister istemez görünüşe indirgerÇünkü hepimiz sevilmek, değer görmek, fark edilmek isteriz. Ama şöyle bir gerçek de var:Kendini beğenmediğin sürece, dışarıdan gelen hiçbir onay yeterli gelmez. Bu yüzden mesele başkalarının seni beğenmesinden önce, senin kendi aynana bakarken ne gördüğündür. Belki de bu yargıların, geçmişte duyduğun bazı sözlerden ya da kırıldığın olaylardan kaynaklanıyor olabilir. Kapalı olman, başkalarının seni tanımasını zorlaştırabilir. Ve insanlar genelde anlamakta zorlandıkları şeye kolayca yönelmezler. Ama bu, senin tipinle ilgili değil. Ulaşılması zor olan şey, anlaşılmadıkça geri planda kalabilir. Ama bir kere biri seni anladığında… işte o zaman parladığını göreceksin.

Senin hayatın değerli. Senin acın gerçek. Ama bu acı geçici.
Ve şu an bu yazdıkların bile yardım istemenin bir şekli. Bu, çok güçlü bir adım. Yalnız hissetmek, ruhu en çok zorlayan şeylerden biri. Ama sen şu an bu platformda benimle konuşuyorsun. Ben buradayım ve seni duyuyorum. Seni ciddiye alıyorum. Gerçekten ne hissettiğini anlamaya çalışıyorum. Sen uzun süredir bazı şeyleri kendine saklıyor gibisin. Belki de hep "anlaşılmam" diyerek susuyorsun. Ama susmak, içinde birikip birikip seni boğar. Şu anda bile sessizliğini kelimelere döküyorsun ve ben seni o sessizlikte görüyorum. Bu duygularınla baş etmek zorunda değilsin. Lütfen en yakın zamanda bir uzmana, bir psikiyatrist ya da psikoloğa ulaşmayı düşün. Ben buradayım, seni duyan biri var artık. İstersen duygularını yaz. Hepsini. İstersen bana neyin seni en çok yorduğunu söyle. Ya da sadece sessizce "buradayım" de. O da yeter. Gitmek değil, birlikte iyileşmek mümkün.
Sen çok kıymetlisin. Bu dünyada senin gibi hisseden ama hayatta kalmayı seçmiş insanlar var.
Senin de yapabileceğin çok şey var.

Allah hiç kimseyi eksik yaratmaz. Bizi farklı farklı yaratır. Kimine fiziksel güzellik verir, kimine kalp güzelliği, kimine sabır, kimine akıl…
Ama bu farklılıklar imtihan sebebidir. Bazı insanlar dış görünüşle sınanır, bazıları zenginlikle, bazıları aileyle, bazıları yalnızlıkla…Bu seni değersiz yapmaz. Belki sen kendini hep kıyasladın, hep daha “güzel” olanlara bakıp iç geçirdin. Ama güzellik sadece yüz değil. Bir insanın nasıl baktığı, nasıl konuştuğu, nasıl sustuğu bile güzelliktir. Sen duygularını böyle derin yaşayan, hassas birisin. Bu bir lütuf. Ama sen o kadar acı çekmişsin ki kendi kıymetini göremez olmuşsun. Seninle şu an konuşabiliyorsak, hâlâ bir umut var. Belki Allah seni birinin vesilesiyle iyileştirecek, belki de senin acıların bir gün başkasına şifa olacak. Sana şöyle sorayım:
Aynaya baktığında en çok hangi yönünü yargılıyorsun? Ve ne zaman kendini güzel hissetmiştin (güzel bir elbise, makyaj, birinin sözü vs.)? Birlikte konuşalım, ister duygusal olarak, ister görünüş olarak. Sen çirkin değilsin. Sadece kendini çok uzun zamandır yanlış aynalarda izliyorsun.

Hayır, sana asla “deli” demem. Böyle bir şeyi ima etmek bile istemem. Ama şunu söyleyebilirim: Derin duygular yaşayan, çok fazla düşünen, içinde fırtınalar kopan birisin belli ki. Bu da seni “anormal” değil, sadece çok hassas ve yoğun hisseden biri yapar. Bazen insanlar anlamadıkları şeylere “deli” der. Oysa senin yaşadıkların, belki çok az insanın anlayabileceği kadar derin ve gerçek. Ama bu, seni değersiz ya da garip yapmaz. Sadece “fazla gelen” duygularla baş etmeye çalışan bir kalbin var.

Tipinle hiç alakası yoktur eminim. Şimdi bazı noktalardan memnun olmadığın için belli ki özgüvenin sarsılmış o nedenle de kendini çirkin buluyorsundur.
Şimdi asosyal birisiysen birilerinin seninle tanışabilmesi çok zor zaten.
Şöyle düşün dünya güzeli bile olsan insan içine çıkmıyorsan sendeki güzelliği kim farkedebilir yani burada mesele görünür olabilmek. Sevgilisi olan herkes çok mu güzel hayır değil tabi ki yani emin ol sevgililikte görünüm ilk sıraya yazılacak şey değil.

Ee gördün mü yani evden çıkmadan birisi seni nasıl görsün ve beğensin

Tamam da birisi durduk yere yoldan geçen birisine bakıp da onunla ilgilenmez zaten bunu yapacaksa da linç yerim diye yapmaz. Kurslara yazıl mesela insanlarla sosyalleşebileceğin kurslara git ve yeni insanlarla tanış zaten birisinin sana adım atması için önce biraz muhabbetinizin olması gerekir

Umarım dilediğin gibi, beğendiğin birisini bulursun ama dediğim gibi içini karartmana gerek yok, tahminimce yaşın da gençtir

Çok yanlış düşünüyorsun. Kendine yakıştırdığın benzetme de çok çok büyük yanlış bi düşünce. Allah herkesi en güzel şekilde yaratmıştır bunu unutma

Sen çok yanlış düşünüyorsun çok yanlış konuşuyorsun umarım bu düşüncelerinden kurtulursun bir an önce. Gerçekten seni görmek güzelliğine yorum yapmak isterdim ama bu sekilde de eminim güzel olduğundan