Sizce eski Türkiye gerçekten harika mıydı, yoksa sadece geçmiş mi özleniyor?

Sabah annemle yine bu yüzden kapıştık, cidden bunaldım. Tutturmuş "Eski Türkiye şöyle güzeldi, sistem böyle iyiydi, battık bittik" diye. Neyse ki babam "Eskiden Cumhurbaşkanının yetkisi yoktu ama vesayet vardı, çocuk haklı" deyip bana destek çıktı da yalnız kalmadım.

Hayır işin garibi, bunu söyleyen insanın Alanya’da yazlığı var, Ankara’da 2 tane evi var, kapıda 2 tane arabası var. Bugün yazlığı satsa ömrünün sonuna kadar rahatça geçinir, asgari ücret de almıyor. Ama sabahtan akşama kadar TV açıp "ülke bitti, kimse geçinemiyor" diye felaket tellallığı yapıyor. Tamam, şu an piyasada ekonomik sıkıntı var, kabul ediyorum. Ama her şeyi bu kadar abartıp sanki eskiden cennette yaşıyormuşuz gibi anlatmaları çıldırtıyor beni.

Senelerce hastanelerde sürünmedik mi? Ameliyatlı halimle 2 günde yataktan kaldırıldığımı bilirim. Engelliyim, memur annemin yasal haklarını bile yıllarca gizlemişler. Anayasa kitapçığı fırlatılan dönemleri geçtim; 1960’ta Adnan Menderes’i vatan haini diye asıp, yıllar sonra itibar veren bir sistemden bahsediyoruz. Yetkisiz denilen Cumhurbaşkanlarının hükümet krizleri çıkardığı zamanları ne çabuk unuttuk?

Kendileri sabahtan akşama kadar her şeye söverken sorun yok, ben farklı iki laf edince kötü evlat oluyorum. Eski komşuluklar iyiymiş... E bunun sistemle ne alakası var? Zaman değişti, insanlar bozuldu.

Sizce eski Türkiye abartıldığı kadar dertsiz miydi, yoksa millet sadece gençliğini ve eski ortamı mı özlüyor?