Son zamanlarda herkesin aynı anda bir şeylerden bıkmış olması tesadüf mü yoksa toplu bir tükenmişlik mi yaşıyoruz?

Herkes hak ettiği hayatı yaşarmış biz bu hayatı hak ediyoruz sosyal çürüme kanserli bir hücre gibi heryerimizi sardı sürekli metastaz yapıyor herkes herşeyi biliyor ama yaşam amacını unutmuş.

Bu kesinlikle bir tesadüf değil; insanlık tarihinin en büyük, en organize ve en görünmez toplu tükenmişlik sendromunu yaşıyoruz.

Eskiden tükenmek bireysel bir hikâyeydi; çok çalışır, yorulur ve dinlenirdiniz. Bugün ise sabah uyandığımızda sadece kendi hayatımızın yükünü değil, sosyal medya aracılığıyla tüm dünyanın krizlerini, savaşlarını, ekonomik çalkantılarını sırtlanıyoruz.

kesinlikle toplu bir tükenmişlik yaşıyoruz, herkes ekrandan gördüğü sahte hayatlarla kendi gerçeğini kıyaslıyor ve bu kırık cam görselindeki gibi kafayı yemek üzere. ekonomi, gelecek kaygısı ve sürekli bir şeyler yetiştirme baskısı derken kimsenin pil kalmadı. spor salonuna gidip ağırlık kaldırmasam ben de kafayı yerdim, herkesin bir şekilde kafayı boşaltacak bir şeye ihtiyacı var ama kimse farkında değil.

Sen bıktın mı?

Yoksa hayat yenilikler çıkartıyor mu karşına?