Hergün aynı. Akşam yat, sabah kalk. Doğarsın kulağına okunur ezan, bir sela okunur, en son ruhuna fatiha.. Hiç kapıldınız mı bu hisse? Ne olacak bizim bu işler, hep dünya hep dünya?
Kapilmiyorum. Surekli iyilesmek var ve bunun sonu yok. Ilim ogrenerek, okuyarak ve uygulayarak hayatima yon vermeye çabaliyorum. Dünyayi doğru yaşamak için her gün dua ediyorum. Gunden gune iyilesmek icin. Ve dualarima adim adim ulasitgim oluyor. Kim bilir belki de kıt kanaat.. Tabi idrakimizi aşan dualarimizin kabul noktasini bilemiyoruz. Filmin sonu aklimizi aşiyor. Boyle bisiler işte Insallah anlatabilmisimdir cevabimi😁
Eskiden dusunur bunalima girerdim. Tum arkadaslarim bir hayat kurdu ben bir halt beceremedim diye yakinirdim. Sonra farkettim ki hayat sana kendi duzenini kurduruyor. Sen naparsan yap istedigi gibi yon cizdiriyor. Bos ya da dolu o hayat geciyor. Kosturmak, cabalamak amacsiz ve bosa kurek cekmek demek.. O yuzden umrumda degil bu yalan dunya. Ayni, kotu gunler elbet bitecek..
Bir yakınını kaybettiğinde o boşluğa düşüyor insan. Ne yaptım bunca zaman diye soruyorsun kendine, insanların bütün koşuşturmaları anlamsız geliyor. Sonra acın hafifleyince sen de onların arasına katılıyorsun. Yine aynı beyhude çabalarla ömrünü geçiriyorsun. Ne zaman son bulur bilemediğimiz bir filmin içindeyiz. Kendimizi başrol sanıyoruz ama kendi hayatımızı bile yönetemiyoruz.
aslında sınavda oldugumuzu hep unutuyoruz.. bence zaten o fatıhada ıs! o mezara konurkenkı kalabalıkdır senın sınavın! o ardından edılen gur sesle soylenen helal olsunlardır.. coksa korkma...
En İyi Cevaplar