Sizce bu bir hastalık mı yoksa tercih mi?

Diykat Diykat! Bu bir hastalık değildir. Vitamin ve mineral eksikliği. Sağlıksız beslenme. Sağlıksız düşünme. Kendi kendini tecrit etme. Zamanla hastalık haline gelir. Depresyon, anksiyete, vs vs ve en sonunda özgüven eksikliği, bunlara bağlı ve bunlardan kaynaklıdır.
Çözümü: Sağlıklı kafa sağlıklı bedende olur. İlk önce beslenme şekli değiştirilmeli ve tahlil yaptırıp, sonuçlarını doğrultusunda vitamin ve mineral eksikliklerini gidermek. Günlük yürüyüşlere ve spora başlanmalı.
Düşünme şeklinin değişmesi: Kendini eve kapatan bir çok kişi “insanlardan soğuma”, “insanların kötü olma”, “insanların olumsuz düşünce ve davranışları” sebep olarak gösterirler. Çoğu zaman bu kişilerin kendi görünüşleri ile alakalı kompleksleri vardır, insanların bu konularda eleştiri veya şaka yapmalarını kaldıramıyorlar. Boş vermeyi ve takmamayı öğrenmeleri lazım. Kendilerini oldukları gibi kabul etmeyi istemekle başlamaları lazım. Kimin beğenip beğenmediğini, haklarında kimin ne düşündüğünü, kimin ne dediğini takmamaya başlamaları lazım. Sosyalleşmeleri lazım. İnsan sosyalleştikçe, gelişir ve diğer insanların yanında daha rahat hisseder.
Hayat kısadır ve kısacık ömrümüz evde geçirip heba etmek yazık olur. Unutmamalıyızki zaman geri gelmiyor! Yaşayamadıklarımız için pişmanlık duyacağımıza, yaşadıklarımız için pişmanlık duyalım! En azından sonumuz geldiğinde “evet, belki mükemmel bir hayatım olmadı ama bir hayatım oldu ve ben onu iyisiyle kötüsüyle yaşadım!”

Kişiye göre değişebilir.

Dışarıdaki gürültü, toplumun sorunlu olması veya zıt düşülmesi gibi sebeplerde etken olabilir. Dışarıdaki şeylerin pahalı olması evde ucuza yapılabilmesi. Bütçe sorunları vb vb.

Bazı kişilerde hastalık o başka bir konu tabi.

Sosyal izolasyon evde kalmak çok iyi bir şey değil insan ruhu daralıyor tükeniyorsun sağlıklı bir yalnızlık da ince bir çizgi bence risklerle dolu bir akım.