Her şey ateş pahası oldu, Hayat sanki sadece izlemeye gelmişiz gibi Siz nasıl başa çıkıyorsunuz?

Son günlerde sürekli bunu düşünüyorum…

Hayat akıyor, olan biteni izlemekle yetiniyoruz sanki.

Bir yanda orman yangınları, bir yanda geçim sıkıntısı, artan fiyatlar…

Her şey çok pahalı, ama gelirler aynı kaldı.

Ben bekarım, buna rağmen zorlanıyorum. Ya çocuklu aileler ne yapıyor?

Asgari ücretle çalışan bir baba, evi kira olan bir anne, tek maaşla geçinmeye çalışan insanlar nasıl ayakta duruyor?

Yangınlara müdahale eden işçilerin hâli içimi acıtıyor.

Emek harcayan, sıcağın altında ter döken herkesin yükü artıyor ama karşılığı aynı kalıyor.

Bu düzende çalışmakla yaşamak aynı şey değil artık…

Sizce bu gidiş nereye varır?

Daha işçilerin alacağı zam belli değilken, bazı memurlar şunu diyor:

“Onlar üniversite okumadı, onlara bu maaş fazla bile.”

Ama kimse sorgulamıyor o işçilerin nasıl bir yük taşıdığını.

Sabahın köründe kalkıp mıntıka yapanlar, yangına koşanlar, sıcak asfaltın üstünde ter dökenler…

Üniversite okumamış olabilir ama bu onların hakkı yok anlamına mı gelir?

İnsan emeği, alın teriyle ölçülmeli.

Diploması olmayan herkesin emeği de mi yok sayılacak?

Bir fabrika işçisinin, temizlik görevlisinin, hastanede hasta taşıyan personelin maaşı konuşulunca hemen “fazla” oluyor.

Ama beyaz yakalı birinin 5 dakika ofiste oturup Instagram’da story atmasına kimse ses etmiyor.

Geçim derdi herkesin…

İşçi de çocuk okutur, fatura öder, markete gider.

Ve çoğu zaman o işler dediğiniz memurların bile yapamayacağı işleri yapar.

Sizce bu ayrımcılık neden var?

Diploma, insanın emeğini değersiz kılabilir mi?

Geçenlerde AVM’ye gittim.

Kredi kartım hiç yok, elimde nakit de yoktu,

Markalı mağazalara baktım, fiyatlar o kadar yüksek ki sadece izleyebildim.

Almak hayal, dokunmak bile lüks geldi.

Hayatın dışından bakar gibi oldum.

Demem o ki siz arkadaşlar enflasyon bu kadar yüksek sizin gözünüze batıyor işçiye yapılan zam oranları,

Sizce bu kadar yüksek enflasyon varken işçiye yapılan zam oranlarını küçümsemek doğru mu?

Hadi açıkça konuşalım…