Karadeniz kızları hakkınnda ne düşünüyorsunuz?

Ben bir Karadeniz kızıyım. Umudumun bittiği yerde inadım başlar. İnsanlara karşı saygılıyımdır ama sinirlendim mi, Karadeniz gibi hırçınlaşırım. Aileme ve dostlarıma karşı sadık birisiyimdir ama ihanete uğradım mı, asla affetmem, intikamımı mutlaka alırım. Engebeli arazinin zor şartlarına aldırmadan, bahçelerde çalışırım. Ormanların içinde yalnız başıma gezmekten hiç korkmam. Dikenden ve ottan birbirine girmiş bahçelerden bile geçerim; elime bir girebi alırım, dikenleri, ısırganları ve otları yola yola o bahçeyi tek başıma aşarım. Buraya bolca yağan sağanak yağmurlar bile işlerimi halletmeme engel olamaz. Örümcekmiş, böcekmiş, fareymiş, kertenkeleymiş, kurbağaymış; bunların hiçbiri beni korkutmaz. Yeri geldiğinde, bu hayvanları elime bile alırım (kurbağa ve fare hariç). Evde erkekleri ben yönetirim, ailemde benim sözüm geçer. Köyün en kabadayı adamı olarak bilinen kişi bile benden çekinir çünkü bir keresinde, ailemi ondan korumak için onunla kavga etmiştim ve o günden sonra benden korkmaya, beni görünce 10 metre ötedemden gitmeye başladı. Siz, Karadeniz kızları hakkında ne düşünüyorsunuz?