Türkiye de kendini güvende hissediyor musun?

Hissetmiyorum, en basitinden markete giderken bile yanımda kesici alet, biber gazı veyahut başka bir şey almaktan bıkmış durumdayım. Giyinişimizden kendilerine dokunma hakkı çıkaran pis zihniyetten, dışarıda olduğumuz saatle ahlakımızın sorgulanmasından, gülüşümüzün bile erkeklere tahrik edici bir amaç gütmesinden nefret ediyorum. Her an acaba kim pis bakışlarıyla rahatsız edecek kim yardım ayağıyla istenmediği halde dokunacak diye evden bile çıkmak istememekten yoruldum. Bugün o öldürülen kadınlardan biri olur muyum düşüncesi insanı içten içe kemirirken hala ve hala kadınların namusuna suçlu erkek dahi olsa söz eden ve insanlıktan nasibini almamış kişilerden yaka silkmiş durumdayken bizler, suçlunun hapis dahi yatmayıp iki ay sonrasında serbest bırakılmasından, ortada delil yok diyerek ölen nice kadınların canlarının hiçe sayılarak unutulmasından, tecavüz edilen kadının hakkı aranacakken erkeğin tek bir “isteği vardı” sözüyle bütün suçun kadına yıkılmasından, küçücük çocuğun ölümü üzerine araştırma başlatılmasını reddeden bir ülkenin geleceğinin bir parçası olmaktan da utanıyorum. Söylenecek çok şey var fakat adaletin duvar yazısından ibaret olduğu bu ülkede sesimiz çıksa da bir hükmü cezası olmayan adalet kavramına daha fazlasını sığdıramıyorum, üzgünüm.