Bazılarımız haberlere çıktık haberimiz olmadan, bazılarımız sabah Tv den o haberleri izledi, peki o depremi yaşayanlar neler yaptılar? içlerinden biri de bendim, ve sürekli kendimize ev gibi yerler aradık, sağlık ocaklarında, büyük camiler de vs uyuyacak yerler aradık. Hala da uyarılar geliyor bazen, korkuyor musunuz sizde? Gaziantep'te yaşıyorum ve burası hala bazen sallanıyor diğer şehirlerin etkisi vuruyor haliyle.
Deprem günü ne yaşadınız?
Cevapla
Beğen
Paylaş
Takip Et
9 kişi beğendi
Cevabın nedir?
Cevapla
Çok Süper Cevap
Gizli Üye
(30-35)
1 yıl
Biz, bu depremi Giresun'dan doğru hissettik. Bizim burada bile hasar alan binalar oldu. Ben o sırada evin koridorunda yürüyordum. Telefonumdaki deprem uyarı sisteminden bildirim geldi. Sonra bir anda sallanmaya başladık. Yer, ayağımın altından kayıyordu. Dengemi zar zor sağlıyordum. Annemle ve babamla beraber güvenli bir yere geçtik. Aklıma hemen muhabbet kuşlarım geldi. Onları almak için koşarken sallantı durdu. O kadar şiddetliydi ki, Giresun'un komşu ili olan ve daha önce büyük depremler yaşamış olan Erzincan'da deprem olduğunu zannettik ilk başta. Bizim evimizin arkasında orman, yanında bahçe var. Depremden sonra bahçeden ve ormandan kayalar düştü, toprak aktı, heyelan oldu. Allah'tan kayalar, binamıza gelmediler. Sabahki depremi de hissetmiştim ama sabahki deprem, öğlenki kadar şiddetli değildi. Sabahki depremde korkudan bağıra bağıra ev ahalisini ve komşuları uyandırmıştım. İnternetten baktık ki; deprem, Kahramanmaraş'ta olmuş. Birkaç saat sonra okul grubuna, birkaç arkadaşımızın enkaz altında yardım beklediği mesajları geldi. 112'yi arayıp, arkadaşlarımızın adreslerini verdik. Arkadaşlarımızın hepsi, depremden sağ çıkmıştı ama maalesef, bir arkadaşımız, bütün aile üyelerini kaybetmiş ve hayata zorla tutunmuştu. Birçok gece üzüntüden uyuyamadık, sürekli televizyonda haberleri izleyerek, arama kurtarma çalışmalarına şahit olduk. Babam ve arkadaşları, valilikten izin alarak deprem bölgesine gitmek istediler. Giresun'dan giden yardım ekiplerini Adıyaman'a yönlendiriyorlarmış. Bu sebeple babamlar, Adıyaman'a gittiler. Bazen üzüntüden ağladığımız bile oldu, iştahımız gitti. Enkazdaki depremzedeler aç ve susuzken, yemek yemek gelmedi içimizden. Sonra depremzedelere para, deterjan, sabun ve yiyecek yardımı yaptık. Eğer yeterli param olsaydı, birkaç ısıtıcı ve battaniye de alıp gönderirdim. Ama ekonomik durumumuz, bu kadarına el verdi. Daha sonra belediye; kıyafet, battaniye ve ayakkabı yardımı topladı ve yardım için gönderilen eşyaları paketlemek için gönüllüler aradığını duyurdu. Paketleme işine gönüllü olarak gittik. Eşyaları paketleyip kolilere doldurduk. Sağlam bina yapmayan ve malzemeden çalan müteahhitlere çok beddua ettik. Kendi binamızın depreme dayanıklılığına baktırdık ve dayanıklı olduğunu söylediler. Giresun'dan giden gıda yardımları, Malatya'ya gönderilmiş ve gıdalar, Malatya'ya ulaştığında sosyal medyadan Giresun halkına teşekkür eden Malatyalılar olmuştu. Onları mutlu etmeye vesile olduğum için çok mutlu olmuştum. Allah bir daha yaşatmasın, amin.
Depremde K maraştaydım deprem olurken hiç korkmadım çünkü olacağını biliyordum bina sağlam diyorlardı ama o kadar kötü sallanıyordu ki ve o gıcırtı eşyaların birbirine çarpma sesi her an kesin yıkılacak artık diyorsun ama dayanıyor. o an hiç bir şey düşünmedim yalpalayarak annem ve kardeşimin yanına gidip onların üzerine siper etmeye çalıştım kendimi. sonra asağı indik elbette sulu kar vardı ayağıma su geçti ayakkabıdan 1 2 saat minibüs bulup içinde durduk soğuktu ayaklarım dondu ve hiçbir yardım belirtisi yoktu arabanın benzini azdı ve benzin satışı yoktu. Depremin az etkilediği bir ilçeye akrabalarımızın yanına attık kendimizi zar zor
Maraşta bir ara giderken yolda görmüştüm yıkılan yerleri, burada da olmuştu tabi, yengemin arkadaşının ailesi rahmetli oldu hatta. Bazı evler kumdan yapıldığı için. O gece öyle bir geceydi ki sanırsın kıyamet vardı. Annem Allah Allah diye bağırıyordu korktu o da, en güçlü dediğimiz babalarımız bile koşarak indi, insanların tek çaresiz olduğu şey doğal afetler gerçekten.
deprem anında balkona çıktım annemle. öncekiler gibi olur diye bekledik durmasını ama durmadı, korku bayağı yüksekti ve hemen dışarıya çıkmaya çalıştık. ayaktaydık ama zor duruyorduk. dışarıya çıkan insanlar o bağırtılar ve kaçışmalar hala gözümün önünde. deprem durduktan sonra hemen ulaşabildiğimiz yakınlarımızı aradık, çok şükür kimsede bir şey yoktu. güvenli bir yer bulup arabanın içinde bekledik sbahın 5 i.
amin inş. osmaniye de yaşıyorum ve deprem bölgesi olarak fazla ismi geçmedi, 3 bin ölen insan var ve yüzlerce yıkılan bina. bunu hala anlamış değilim. neyse, Allah tan ölenlere rahmet kalanlarada sağlık sıhhat diliyorum.
İlk amacım ailemi yaşatmak oldu sonra da yiyecek bir şeyler bulmaya gittim binden ekmek bulmuştum bir grup çocuk gördüm karınlarını tutuyorlar aç onlara verdim yediler sonra aileme erzak götürdüm su yoktu su götürdüm
Evet duymuştum onu sonradan, bazıları yalan dedi bazıları da hayır yardım etti dedi falan, ama bende yapmadıklarını düşünüyorum habere çıkmayan milyon tane ölü vardır eminim.
Yaşadığım şeyleri anlatmak bir şeyi değiştirmiyor o anları yeniden yaşıyorum. Tek diyeceğim ecelin geldiyse ömrün bittiyse ölüyorsun depremde kurtulma şansı denen bir şey yok çök kapan tutun vs gibi şeyler saçmalık.
Haklısın, bazı insanlar korkuyor bazılarımız da soğuk kanlı oluyor o durumlarda ben hiç panik yapmadım misal, eşyaları çantama doldurup çıkmıştım o sallantıda bile, yengem de aşırı korkan biriydi misal, insanlar bağırıp duruyodu hep o anlarda.
Ben yurtdisinda yasiyom o yuzden etkilenmedim ama Twitchte yayin izliyordum ordaki kiz deprem oldu mesajlari almaya basladi sagdan soldan kendisinde İstanbul'da bu arada aglamaya basladi vs oylelikle YouTube da haber kanallari canli yayin falan acmaya basladi hepsi boylelikle ogrendim takip ettim son dakika olarak
Çok kötü ya, ailem çok panik oldu benim, ben nedense hep sakin kalan tarafım bu olaylarda ne bir ağlama ne bir şey hicbirsey, çantama gerekli eşyaları koyup hazırlanıyordum değişik biriyim
Yok ya ne guzel boyle olmak zaten en guzeli en onemlisi bende de vardir bu tarz gariplikler. Cok buyuk gecmis olsun tekrardan umarim her sey guzeldir yolundadir tekrar
Bencede ya ben memnunum kendimden, canımı yakan şey ne oldu biliyo musun, sevdiğim kişi bir nasılsın bile yazmadı, ben yazınca da ne var ne istiyosun vs dedi kalbim paramparça olmuştu o zamanlarda, belki ölürüm diye veda etmek istemiştim.
boş ver sen onu demek ki o da boyle biriymis belli oldu nasil biri oldugu sen buna dua et karsina erkek mi cikmayacak eminim guzel bir kizsindir da sen hic dert etme mutlak cikar yenileri daha iyileri karsina
Acele etme zaten guzel duzgun biri ciktiginda belli olur zaten oylelikle konusursun bakarsin begendin istiyon devam ettirmek ona gore bir sonraki adima tasirsiniz
Ederim de cokta mecburi bir seymis gibi gorme bunu. Dogru ve duzgun olani bul sirf sevgilim olsun diye de biriyle iliskiye baslama bizim insanimiz bunu bir coolluk olarak goruyor gibi yanlarinda manitalari oldugunu soyleyince falan. Sen bide bana sor hic oldu mu. Ben sifirim bu konuda hic olmadi yakindan uzaktan alakam yok bu islerle…
Yok eximi hatırlatıyor her şey ztn sana anlattığım kişi yani, o yüzden kimsenin umudunu çalmıyorum hayatlarına girip zamanlarını heba etmiyorum, kendimden biliyorum ki çok büyük bir kayıp bu. İnsan psikolojisini bile kaybediyor kendinden çok sevince.
Orasi oyle tabi o yuzden dogru kisi olsun iyi olsun acele etmemek gerek cokta kafanda dusunup durma bunlari zaten nasip olduktan sonra her turlu karsina cikacaktir
Depremzede değilim, biz normalde geceleri uyuyan bir aileyiz babam namaza kalkar onun dışında gece kalkma huyumuz yoktur. Depremin olduğu saatte babam kalktı ama namaz için değil, o gece bizim sobada kömür vardı kömür geri basmış, bende uyandım, onunla uğraştık. O gece uyumamıştık. İçimde bir huzursuzluk vardı.
İstanbul'da yaşıyorum ve deprem günü evdeyim 1999 depremini yaşayan biri olarak çok daha agirini yaşadığınızı anladım çok dua ettim elimden gelen buydu. Allah bir daha yaşatmasın inşallah o günleri 😥😥😥
Deprem günü yardıma gittim. sonra eve geri geldim. Açıkcası korkunçtu İnsanlar öldü kimisi ailesini kaybetti kimi sevgilisini , arkadaşlarını, kardeşlerini, eşini bebegini kaybetti İnsanlar öldü ya insanlar öldü. Diyecek çok fazla şey var ama yazarsam hapse atilirim çünkü ülkede düşünce ve fikir özgürlügü yok
Bazıları korkudan kabız oldu valla normal, evi olmayanları anlamak için belkide böyle şeyler, sokakta yaşamanın zorluğunu görmüş olduk. Halimize şükür etmek lazım
Hiç bir şey anlatamam sana oysa çok şey var aslında ama şu kadarını derim ancak, öldük sadece öldük bu ikinci hayatı hak ettik mi bilmiyorum yaşadığım yer Adıyaman biliyorsun 🥺🥺
Ben de depreme yakalananlardanim insan kendisinden çok ailesi için korkuyor 😢
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
1 yıl
Depremi yaşamadım ama sabahına maraşa gittim 2 saatlik yol 10 saat sürdü gitmek zorundaydım ailem gel ihtiyacımız var dedi sonrası soğuk rezillik araba uyku çok kötüydü
Evet arabada bide uyuyanlar gazdan mi galiba bilmiyorum havasız kalıp ölebiliyorlar, haberi de çıkmıştı bir ara. O dönem kış olduğu için sorun çıkmamıştır belki
Deprem de orada değildim ama üç ay hatay da görev yaptım. Altı küsür deprem de de ordaydım benim bile uzun süre psikolojim düzelmedi o insanları hayal bide edemiyorum