Gece yarısı o ses ile uyanmak en kötüsü uykuda yakalanmak ile bembeyaz kesilmiş yüzüm. Buz gibi hava dışarı çıkıp ıslak yerlere basincaya kadar kendimde değildim annemi babamın korkmuş hallerini görmek. Sesimi unuttum konuşmayı unuttum sesimi de çatlaklar yuttu sanki.. Kardeşimi uykudayken kolundan tutup ayağa kaldırdıgim o güç nerden geldi bilmiyorum... İki üç gün elektrik yoktu iletişim sıfır. Ve elektrik geldi tüm kanallarda enkaz ölüm haberleri kayıp haberleri... Sabaha kadar uyuyamayıp güneşten cesaret alıp gün agarken uyuyabilmek...
Allah hayatını kaybedenlere rahmen etsin lütfen bir Fatiha suresi okumadan geçmeyin 🥲
Yazdıkların içimi gerçekten burktu 🥺 O anları tekrar hatırlamak bile çok zor, sen hâlâ o gecenin şokunu taşıyorsun, bu çok normal. İnsan depremde önce sevdiklerini kurtarmayı düşünüyor, kendini sonra fark ediyor. Kardeşini uyandırırken gelen o güç de oradan geliyor işte 💔 Ben de günlerce görüntüleri izleyip uyuyamamıştım… Şimdi deprem olasılığı için kendini biraz daha güvende hissetmek adına bir şeyler yapabiliyor musun? 🕊️💙