Rahatsız olanlar varsa biraz daha rahatsız edelim.
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak; O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl! Kahraman ırkıma bir gül… ne bu şiddet bu celâl? Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl, Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl.
Aklıma ilkokul, ortaokul ve lise anılarım geldi pazartesi sabahın köründe bizi buz gibi havada bahçede 15 dk bekletir cuma günüde sımsıcak havada pişmiş kelle olurduk ama neden istiklal marşından rahatsız olayım.