Utanıyorum herşeyden?

Utanıyorum kendimden günahlarımdan sıcak yatağımdan beni imtihan etmedin diye sevinmekten unuttuğum zaman depremi yüzümdeki gülümsemeden herşeyden utanıyorum. Ne acılar varmış dünyada Rabbim bir daha göstermesin hic bir müslüman kardeşime. Bu dünya öyle boş ki. Bu dünyayı hic sevemedim ben zaten oldum olası acıları gördükçe hic sevmiyorum bu dünya gerçekten yalanmış bu dünya aci imtihan dünyasıymış bilemedim mutlu olmayı aradım arıyodum. Aslında mutluluk okul sınavlarina çalışmak gibi ahiret için çalışmakmis. Üniversitede sabahlara kadar ders çalıştığın gibi uyanıp ders çalıştığın gibi sıcak yatağından kalkıp ise okula kahvaltıya gezmeye gittiğin gibi ibadet etmekmis. orada da insanı nefisler var ama yapıyoruz yapıyorum ama kalk 2 rekat namaz kıl çok ağır geliyo ama diğer herseyde nefsini dinlemiyosun hep soruyorum bunu kendime. Bu deprem ciğerimi yaktı kül oldum üzülmekten ateş benim evime düşmediği halde elhamdulillah. Rabbim biz kendimize bedenimize ruhumuza nefsimize zulmettik senin emanetine senin olana ihanet ettik bizi affet. ( Icimi döktüm )