Cumhuriyet bayramı size ne ifade ediyor?

Henüz ilkokuldaydım... Elimize minik birer bayrak verildi ve topluca tören alanına götürüldük... İlk defa elime aldığım bayrağı çok sevmiştim ama kağıttan olması beni hayal kırıklığına uğratmıştı... Çünkü, onu hep ipek ve ya saten bir kumaş olarak hayal etmiştim. Sıcağa aldırmadan, yüzlerce öğrenci, tören alanında sıralandık... Öğretmenimiz bayrağı nasıl sallayacağımızı gösteriyor, zaman zaman havaya kaldırıp sallıyor bazen de göğüs hizamızda tutuyorduk... Heyecanlıydım.. İlk defa bu kadar büyük bir kalabalık ve coşkulu bir törenle karşılaşıyordum. Nihayet sıra bize geldi ve rap rap rap, asker gibi yürüyüşümüzü yaparken, annemin beni görüp görmediğini meraklı gözlerle, kalabalığı tarayarak görmeye çalıştımsa da anlayamadım. Hüzünle, önceki yerimize geri dönerken hizayı bozmamaya dikkat ediyorduk. Zaman uzadıkça ayakta durmaktan yorulmama rağmen, az da olsa töreni izlemeye çalışıyordum. Arada bir öğretmen sıramızı bozmamamız ve hizada durmamız için uyarıyordu. Onca zaman, aynı noktada durmak biraz canımı sıksa da, nasılsa bitecek diye sabırla beklerken susuzluktan dilim damağım kurumuştu... Etrafıma baktım... Sınıf arkadaşlarımın yüzündeki o meraklı sevinç gitmiş, yerini asık suralar ve mırıltılı şikayetler almaya başlamıştı. Arka sıralar sırayı bozmuş, kimi öğrenciler yerlere oturmaya, birbirine yaslanmaya başlamıştı. Zaten öğretmen de artık bizimle ilgilenmiyor ve uyarmıyordu... Ön sırada devamlı güneş alan birkaç arkadaşım zafiyet geçirmiş, halsiz düşüp bayılan birkaç arkadaşıma su verilip arka sıralara taşınırken, su içebilmek için numaradan baygınlık geçirenleri de anlamıyor değildim. Dayanamadım ve tozlu toprağın üzerine bıraktım kendimi.. Yere düşmemek için arkadaşımın bacağından tutuyordum.. Birkaç öğrenci alay etmek istese de mecali kalmadığı için kimse dalga geçemiyordu. Nihayet hareket başladı ve siyah önlüğüm tozdan griye dönmüş halde yerimden kalktım... Yürüdük, yürüdük yürüdük... Halbuki ne çabuk gelmiştik o upuzun, bitmeyen dönüş yolunu.

O günden sonra, milli bayramlar benim için bir kasvet oldu... Öyle ki artık elime bayrak bile almayı sevmez oldum. O duygular bugünkü hayat felsefemin temellerini oluşturmuştu...

Şimdi bayramlarda ve milli günlerde evine bayrak asanlar, şehrin tepelerine koca koca Türk bayrağı diken belediyeler ile ben dalga geçiyorum. Kendinizi ispat etmek için gösteri yapmaya gerek yok... Ezik misiniz?

Cumhuriyet, bizim başımızın tacı, en büyük değerimiz, sevincimiz, gururumuzdur. En önemli, en kıymetli degerimizdir. Ulu önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarına , Türkiye"mizin bugünlere gelmesinde emeği geçen herkese şükranlarımızı , sevgi ve saygımiz sonsuzdur. Özgürlüğümüzün, bağımsızlığımızın sembolüdür.