Bugün Kıbrıs Barış Harekatı'nın yıl dönümü! Neler söylemek istersiniz?

Mekani Cennet olsun!!

Kimilerine göre “Diktatör” kimilerine göre Libya halkının şimdilerde aradığı “Lider” olan Kaddafi’nin Türkiye ile ilginç bir ilişkisi var. Muhammer Kaddafi bir dönem Polatlı/ Ankara’da askeri eğitim almıştır. Türkiye asıl Kıbrıs Harekatın’da ki Tüm Dünya’yının uyguladığı ambargoyu delerek operasyonun gerçekleştirilmesi için gerekli silahları göndermesi ile tanınır. Kıbrıs Barış Harekâtı’ndan hemen sonraki günler. Türk Silahlı Kuvvetleri adaya başarılı bir çıkarma yapmış ve oradaki Türkleri kurtarmıştı.
Onuru kırılan Yunanistan ayaktaydı. Türk-Yunan savaşı her an patlayabilirdi. Türkiye’nin böyle bir savaş için silahlı kuvvetleri hazırdı ama ciddi silah eksikliği vardı. Taner Baytok o dönemde NATO’da görevli bir diplomattı. Türkiye, İran ve Irak’a silah için başvurdu. İran biraz oyaladı, sonra uyduruk bazı malzemeler gönderdi. Irak ise “Sizin istedikleriniz bizde yok. Ama Libya’da var” dedi. Dışişleri, Libya ile hemen ilişki kurdu. Libya, Kaddafi’nin kapattığı ABD üssünde bol miktarda silah ve malzeme olduğunu, bunları gönderebileceklerini bildirdi. Kısa bir süre sonra da 4 uçak dolusu silah ve malzeme Türkiye’ye gönderildi. O sırada Ecevit iktidardaydı. Hasan Esat Işık Milli Savunma Bakanı’ydı. Işık, Taner Baytok’u çağırıp Kaddafi’ye teşekkür mektubu gönderileceğini bildirdi. “Sen atla Libya’ya git ve yeni silah isteğimiz de olduğunu ilet” talimatı verdi.
Genç diplomat bakana şu öneride bulundu: “Efendim, gönderilen ve yeni alacağımız silahların parasını da vereceğimizi bildirelim.” Bakan bu öneriyi kabul etti ve Baytok Libya’ya uçtu. Baytok Libya genelkurmay başkanına Türkiye’nin silahların parasını ödemek istediğini iletti ve yeni silah isteğinde bulundu. Libya Genelkurmay Başkanı “Sizden para almayız. Depolarda ne kadar silah, malzeme varsa hemen gönderelim” dedi. Heyetteki Türk subaylar üsse giderek işe yarayacak silah ve malzemeleri belirledi. Bunlar 4 DC 9 uçağına yüklenerek Türkiye’ye gönderildi. Her şey Kaddafi’nin kesin emri ile olup bitivermişti.

Kıbrısta askerlik yapmış biri olarak tecrübelerimi paylaşayım. Ayşe tatile çıktıktan sonra doğan ve bu gün nüfusun çoğunluğunu oluşturan kesim Türkiye ve Türkleri sevmiyor. Sebebi ise Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin dünya ülkeleri tarafından tanınmaması. Genç nüfus rum kesimiyle birleşilmesini, bağımsız Kıbrıs Cumhuriyetinin kurulmasını istiyor. Bunu istemelerinin en önemli sebepleri avrupa birliği üyesi olmak ve dünya tarafından bir ülke olarak tanınmak. Türkleri sevmemelerinin diğer bir sebebi ise adadaki asker nüfusunun çokluğu. Öyleki adadaki mücahit ve TKS birliklerinin nüfusu halkın nüfusundan fazla. Haftasonları çarşı günlerinde halk evinden çıkmıyor çünkü heryer asker doluyor. Bu kadar çok asker olmasının sebebi ise kıbrıs harekatının anlaşma ile değil ateşkes ile sonlanmış olması. Yani savaş bitmedi, ara verildi. Bu yüzden her an savaşa hazır askeri düzen esas alınıyor. Bu gün orada Türkleri seven ve Türkiyeyi kendi vatanı gibi gören çoğunlukla yaşlı nüfustur. Şahsi görüşüm şudur ki yarın bir gün bu yanlış zihniyete sahip olan gençler Kıbrısı yönetmeye başlayıp çoğunluk olduklarında ülkemize baş kaldırıp özgürlüklerini isteyeceklerdir. Zor bir ihtimal olsada başarabildiklerini varsayarsak bu onların sonunu getirecektir. Vatan yavru vatan ancak vatandaş yozlaşıyor. 😔

Rahmetli Denktaş'ı ömrünün son zamanlarında Ankara 'da bir konferansona katılıp tanışma fırsatım olmuştu.

Onun kadar vatansever, Atatürkçü, usta politikacı ve diplomasi zekasına sahip insan bulmak çok zordur bu ülkede. Kendisinin Kırsıs 50 yılın hikayesi kitabını her Türk'ün mutlaka okuması gerektiğine inanıyorum. Uzun yıllar Kıbrıs müzakerelerinde Kıbrıs meselesini ingilizceye hakim bir hukukçu kimliğiyle konuların ana maddelerini geçtim başka manalara çekilmeye müsait kelimelerin bile üzerinde özellikle durup o kelimelerin bile üzerinde günlerce tartışacak kadar detaylarıyla ele almış ve hayatını rahmetli Dr. Fazıl Küçük'le beraber Kıbrıs Türk'ü davasına adamış koca yürekli bir adamdı.

Allah rahmet etsin, yurdu uçmağ olsun.