Ülkeler Bina Olsaydı Dünya Nasıl Anlatılabilirdi?

Bu olayı sizlere bir masal-hikaye olarak anlatacağım. Bu hikaye içinde bulunduğumuz dünyayı anlatıyor olacak.

Mezopotamya'nın yukarısında Anadolu'da bulunan bir bina ve binanın sakinlerinin hikayesini anlatıyor.

Bir varmış, bir yokmuş. Allah'in kulu çokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde deve tellal iken, pire berber iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken bu alemde bir bina varmış.

Bu bina ki ataları Mezopotamya'nın sınırlarına (Anadolu 'ya) ilk girişleri 1071 yılı değil, en az 500 yıl önce Anadolu'da varlıklarını sürdürmüşlerdir. Yani Anadolu'ya 600'lü yıllarda var olduklarını belgelemiştir. Masalımızda bu binanın ve bina sakinlerini ne zorluklara kutlandığını anlatacağım.

Binanın en tepesinde bina yöneticisi vardır.

Bina sakinleri; bina yöneticisini kendileri; seçermiş. Kimi bina yöneticisinden şikayetçi kimi ise canın verecek kadar çok severmiş.

Bu binada her dinden, her ırktan bina sakinleri varmış. Bina sakinleri kendi aralarında hep kavga edermiş, bu binada yaşayan bina sakinleri hiç ama hiç kendilerini kiracı olarak görmez miş. " Bina yıkılmadı sürece daimidir" ama bina yöneticisi de bina sakinleri de, o binada kiracıdır. Bunu hiç mi hiç idrak etmemişler.

Bu binamızın komşularına da varmış, onların da yöneticisi ve sakinleri de varmış.

Ama hep tepeden bakarmış bizim binaya.

Hatta aralarında toplanırlarmış. Bizim binaya arkadaşlık teklifi sunmuşlar; "gel katıl bize! Bizde birlik var, beraberlik var, adalet var" demişler. Ama hep bizim bu saf temiz binaya tepeden bakmışlar.

Hep kaldırmışlar, kapılarda gece gündüz yıllardır bekletmişler. Bir ara demişler ki: "Biz kocaman bir birlik bina olacağız ve kendi ordumuzu kuracağız. Sende katılmak ister misin"? Demişler bizim saf temiz binaya...

Bizim bina da hiç düşünür mü? Beni aralarına alacaklar diye hemen katılmış aralarına

Ama o da ne! Bir bina daha varmış!

O bina ki tam bir üç kağıtçıymış. Herkesi toplar ve diğer çökmüş binalar adına konuşur... Sözde yardım edermiş, para toplarmış, bina sakinleri için düşünür taşınırmış.

Bina sakinlerine nasıl bir iş vereyim? Nasıl elindekini, avucundakini alayım, diye çok düşünür taşınırmış.

Bir de baba bina varmış, kendi masal alemini efendisi sanırmış.

Kendini bilmez bu binada masadaki bütün binalardan üstün görürmüş. Gece konduları yıkarlarmış, yakarlarmış, çok acımasızlarmış. Kendi bina sakinleri de obezmiş, bütün binaları yeseler bile bir türlü doymazlarmış.

Peki bu absürt hikayeden ne ders çıkardınız?

Aslında bina her zaman kalıcıdır Bizler o binanın içinde kiracıyız bir gün varız bir gün yokuz. Neden aynı binanın içinde hep birbirimizi üzeriz?

Peki, binayı kendi elimizle yıkarsak biz hangi binada kalırız? Hangi bina ve hangi bina sakini bize tevazu gösterip kendi evinin kapılarını bizlere açar ?
Ülkemiz kendi binamız ise kendi ellerimizle yıkmayalım, yakmayalım. Arkadaşlar okuyan, okumaya üşenen herkese teşekkür ediyorum.

#PeSimist.!