Tayyip Erdoğan Klişeleriyle Yeni Türkiye

Ezberlenmiş Kalıplar

TV. ekranlarında sıkça söz alıyor olması ona doğal bir zaaf sağlıyor. Zaaf demek ne kadar doğru olur bilmiyorum ancak oturup bunu tartışacak değilim. Her göz önündeki insan gibi taklidinin yapılmasına mahal verecek kelimeler ve kendisine özgün tabirler kullanıyor. Bununla birlikte diksiyon konusundaki o boş vermişliği, el alem ne der takıntısından sıyrılarak her kelimeyi kendisine özel yorumlaması da ayrı bir konu.

Tayyipçe'den söz ediyorum.

Siz süratle derken, o sür'atle diyerek farkını ortaya koyuyor.

Mesele ne olursa olsun, Tayyipçe'de mes'ele diye okunur. Bunlaağr bir avuç bilmem nedir. Her şeyi en iyi Tayyip bilir. İnşallaağh, burada da kendisine düşen görevleri yerine getirecektir.

Alakasız uyarılar

Ülkede dar gelirli işlerde mesai öldürenleri anlarım da, koskoca Cumhurbaşkanlığı makamında bu yöntemlere başvurulmasına akıl sır ermiyor. Bakanların ve daha alt makamların görevlerine de el atmakta sakınca görmüyor. Yok efendim, kamyoncular neden şehir içinde 50'yi geçiyormuş. Sınavlarda kopya çeken öğrencilerden, tavlada zar tutanlara kadar her konuya elini ve dilini uzatabilecek olması şaşırılmayacak durumlar.

Yerli Yersiz Atarlar

"Eyy Patagonya, sen kimsin ya?" diye haykırır zaman zaman. Bir an irkiliriz, sonra Tayyiptir Tayyip der ve tekrar işimize döneriz.

Lüzumsuz Kalp Kırmalar

Ben kalp kırmak diyorum, siz anlayın. Herhalde Hunlar'dan beri hiçbir Türk devletinin yöneticisinde bu kadar incitici tabirler kullanılmamıştır halka karşı. Çapulcusundan tutun, ananı da al gitine kadar hemen hemen her seviyeden argo kullanılmış ve tarihin tozlu raflarına kaldırılmıştır.