Bir Bomba Etkisinin Onlarca Katı Can Alınca

Yine bir patlama ve yine bilinmeyen rakamlarla dolu ülkemiz. Her geçen gün aldığımız ölüm haberleri, televizyonu açtığımızda haber bültenlerinin sabit ilk cümlesi yine "Terör can aldı". Bit vatandaş olarak göreüşlerimdir bu cümleler, yanlış anlaşılmasın. Biz ne yaparsak yapalım, ne kadar kızsakta, üzülsekte, hiçbir zaman gerçek rakamların verilmediği, fakat iş kesintiye gelince bize matematikte çığır açmış bir ülke olduğumuzu gösteren devlet büyüklerimizi(!) saygıyla(!) anıyorum.

Peki ya bir bomba etkisinin onlarca kat can alırsa ?

Bir bomba patlar yine Türkiye'nin herhangi bir yerinde ve etkisiyle onlarca masum can veda eder bu hayata. Uzuvları kopan onlarca can, çığlıklarıyla isyan eder buna. Peki ya bizler ? Evimizde rahatça otururken, sadece bir uydu frekansı ile tadarız onların yaşadığı acıyı. Unutmayacağız denen yüzler, isimler en fazla bir hafta kalır hatırlarda, sonra "hayat devam ediyor" felsefesi devreye girer. Peki daha ne kadar devam edecek sorusunun cevabını verebilecek olan var mı ?

Gerçeklerin saklandığı güzel(!) ülkemizde ne yazık ki onlarca gereksiz yatırım... Sadece ve sadece insanlardan daha çok para kırmak amacıyla yapılıyor.

Görüyorum yurtdışında yaşayan kişiler var ve Türkiye'yi merak ediyorlar.

Sadece onlara sormak istiyorum, artık rutinleşmiş bir olay olarak gördüğüm terör olaylarına dayanarak.. Parmağınızdaki deri kalkınca gözünüzden yaş gelirken, hiç karnınıza bir şarapnel saplandı mı ? Yahut neşeli bir şekilde başlamış olan gününüz, hiçbir şeyden haberiniz yokken bir cehenneme döndü mü ? Aşk-meşk olayları değil kastım, gerçek cehennem.. Öyle ya kimine göre sevdiğinden ayrılmaktır cehennem. Peki sevdiğinizi ebediyen kaybetmiş olsanız ? Bu sizin için nedir ? Aşk yakar.. Peki bir C4'ün patladığı anda çıkartmış olduğu 1800 derecelik sıcaklık, pardon doğru bu sizi yakmaz...

Kimse farkında değil fakat artık kapalı bir savaşın içindeymişiz gibi yaşıyoruz.

Sanki ölümcül bir virüs gibi nereden nasıl bulaşacağı belli değil. Çoğumuz artık kalabalık yerlerden çekiniyoruz, yürürken etrafımızı kontrol ederek yürüyoruz. Biz, yeri geldiğinde ölümden korkmam, heheyt ulan Türk evladıyız biz demeyi biliyoruz. Peki faaliyete gelince ? Bunu diyenlerin kaç tanesi ölümle burun buruna geldi veya kaçı ölümün nasıl bir şey olduğunu tattı ?

Şimdi, tüm üyelere bir sorum olacak:

Bu yazıyı okuduktan sonra kiminiz "ulan doğru yazmış çocuk" veya "propaganda yaparmış gibi konuşma biz ne yapalım?" diyenler olacak. Peki siz bu yazıdan sonra nasılım sorularını veya aşk meşk sorularını neşeli bir şekilde cevaplayabilecek misiniz ?