Merhabalar,
Uzun süredir hatta yıllardır televizyon izlemiyorum.Çünkü bana herhangi bir katkısı olmayan bir kutunun veya plazmanın karşısına geçip hipnoz olmayı tercih etmiyorum.
Televizyon dendiğinde aklıma çocukluğum gelir.Ben 12 Eylül darbesinin ertesinde doğan kuşaklardanım.Televizyonun her evde olmadığı ama Almanya'daki akrabaların Türkiye'deki yakınlarına bir şeyler gönderdiği ailelerdenim.Mahallede sayılı ailelerdendik televizyonu olan.
Nordmende marka siyah beyaz,dışı ahşap kaplamalı olan televizyonumuzu çok net hatırlıyorum. Kesinlikle bir lükstü. Evde bulunması da,onu izlemekte... Aşağıdaki birebir aynısıdır.

Öyle "benim stilim","tarzımı bulamadım neredesin ey tarz?" gibi mükemmel! programlar nerede o zamanlar?İzleyebileceklerimiz kısıtlıydı o zaman.Sizlerle o günleri ve televizyon ile olan maceralarımızı anlatacağım.
Televizyon çok ciddi ve önemli bir eşya idi evlerde.Üzerine ev hanımının en nadide danteli serilirdi.O zamanlar selfie gibi icatlar olmadığı için en havalı resimler siyah beyaz televizyonlarla çekilenlerdi.

Tek kanallı dönem vardı.Trt 1 İstiklal Marşı ile sabah açılır ve gece 12 gibi yine İstiklal Marşı ile kapanırdı.Bu bana çok ihtişamlı gelir ve her ritüelde Televizyon karşısında çocuk aklımla İstiklal Marşını duyunca asker selamı çakardım.
Büyüklerin izlemesi öncelikti Televizyonu.Dallas ve Küçük Ev favori dizileriydi her Türk evinin.Televizyonu olmayan komşular,olan evlerde toplanır ve dizilerin keyfini çıkarırlardı.Dallas'ın Jr'ına sık sık
-"Allah belanı virmesin CEYAAAR" diyen kadınlarımızı hatıylıyorum.

Küçük ev ise başka bir dramaydı. Onda geçen olaylara hep ağlıyorlardı izlerlerken.
Çok resim paylaşamadığım için belli başlı dizilerin isimlerini paylaşacağım.
Mavi Ay, Kara Şimşek, Webster, Lessie, Köle Isaura, A Takımı, Charles İş Başında, Hayat Ağacı, Bizim Ev, Yalan Rüzgarı gibi diziler hayatın zorluğunu, geçim dertlerini, günlük koşuşturmacaları annelerimize ve ev hanımlarına unutturuyordu..
Buna ek olarak Perihan Abla, Uzaylı Zekiye, Bizimkiler gibi hatrı sayılır Türk dizilerimizi de unutmamak gerekir.
Cuma akşamları Türkiye'nin en büyük talk show'u Bir Başka Gece vardı.
Biz çocuklar unutulur muyduk sizce?
Alf,Cosby Show,He-Man,Yakari,Calimero gibi aklımda isimleri kalan belli dizi ve çizgi filmlerimiz vardı.

Çizgi filmler pazar günleri oluyordu. Ve o bir hafta bana hiç geçmek bilmiyordu.

Çizgi film kuşağı bittiğinde başlayan Senfoni müzik programından nefret ediyordum.Çünkü o bana 1 hafta daha bekleyecek olmanın derin keder ve üzüntüsünü aşılıyordu. :):
İşte kısaca benim çocukluğumda televizyon buydu.Bir şeylerin hatrı ve verdiği haz büyüktü.Tarif edilemez duygulara büründüm bak yine o günleri düşününce.Buradan tüm komşularımızı,çocukluk arkadaşlarımı sevgiyle ve güzel anıların hatrıyla anmış da oldum.
Okuduğunuz ve zaman ayırdığınız için teşekkür ederim.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar