Ermeni Meselesine Farklı Bir Bakış

Ermeniler Osmanlı'dan önce anadoluda yaşayan bir azınlıkken, biz onları Bizanstan devraldık. Onlar bizans esiriydiler. Bir ermeni Bizansın başkeni İstanbula gelemezdi. Bunun sebebi gregoryan mezhebine mensup olmalarıdır. Katolik ve otrtodoxlardan farklı bir inanışa sahip oldukları için dindaşları tarafından dışlanıyorlardı ve hakir görülüyordu. Yani islamdaki şii-sünni çatışması gibi bir ayrışmanın ürünüdür bu gregoryan mezhebi. Diğer hristiyanlarca sapkın inançla telakki ediliyorlardı.

İstanbul fethedilince Ermeni patrikhanesi Bursa'da bulunuyordu. Fatih Sultan Mehmed bu partikhanenin Bursa'dan İstanbul'a taşınmasına izin verdi ve onlara imtiyazlar tanıdı, bizansın ezdiği ermenileri kişisel ve inançsal haklarına ve hürriyetlerine kavuşturmuş oldu. Ortodox partiğine eşit bir statüye kavuşturdu. Bizanstan sonra bu ülkede insan muamelesi görmeye başladılar ve bizi benimsemeye başladılar.

Sultan 2. Mahmut zamanında anadolu gezgini Engelhart'ın hatıratında anadolu'da iki farklı Türk insanından bahsedilir. Biri müslüman diğeri de hristiyan Türkler... Yani o kadar Türkleşmişlerdir ki lisanlarına dek stabil hale gelmişlerdir. Gayri müslim tebaa içinde Ermeniler osmanlı içinde sadık tebaa olarak bilinmekteydi. Fakat sonradan isyancı duruma düşmeleri onların kabahati değil emperyalistlerin kabahatidir.

Günümüzde herkes bir suçludan bahsediyor ama gerçek nereden çıktı bilmiyorlar. Bir defa mantıken biz ermenileri yok etmek isteseydik yavuz ve kanuni zamanlarında bu işi çoktan halletmiştik. Kanuni Süleyman zamanında bir ferman göndererek fransuva'yı hapisten çıkaracak süper güç bir devletin başındayken bunun hesabını sorabilecek dünyada bir devlet yoktu o zamanlar.

Bu nasıl iştir ki başımızda binbir bela, savaşlar işgaller varken ermeniyi katliama katıp başımıza fazladan bir dert açalım ve böyle bir kavgayı çıkaralım... Anadolu topraklarında uzun yıllardır isyan eden milletler olmuştur ancak ermeniler o zamana kadar isyan etmemişlerdir. Öyleyse bu isyanları kışkırtan harici düşmanlar var. Aslında bütün bu ermeni meselesinin temelini oluşturur.

1800 yılında Napolyon Mısır'a saldırdığı zaman Osmanlı ülkesi dahilinde her taraftan gönüllü insanlar yardıma koştu. Bunlardan biri de Kavalalı Mehmet Ali Paşa.. Napolyon ordularına karşı girişilen haraketa başarılar elde etti, bu başarışların devamında da paşalık elde etti. Başarı elde edince de şımardı. Bir de 1813 de Arabistan vahhabilerin isyanını bastırınca daha çok prestij kazandı. Diğer tarafından Osmanlı ülkesinde gözü olan Fransız ve İngilizler bunu destekleyerek mükemmel bir ordu vucuda getirdiler.

Türk tarihindeki en büyük felaketlerden biri de yeniçeri ocağının kapatılmasıdır. Ama arkasından felaketler başlıyor... 1832 yılında Fransızların ve ingilizlerin teşvikiyle Kavalalı Ali Paşa anadoluya yürüyor ve Kütahya'ya kadar geliyor. Kütahya'da oğluyla buluşup İstanbul'a hanedanı işgal etmek üzere yola çıkıyorlar. Yani Osmanoğlu'nu yıkıp Mehmet Ali oğlu devletini kurmak niyetinde. Bu haber İstanbul'da dehşetle karşılandı. Tabii o günün şartlarında istihbarat raporu gösterdi ki bu işin aslı İngilizlerin ve Fransızların bir oyunu olmasıydı. İstanbul'da gözleri vardı ve Hindistan yolu emniyeti için çok önemli bir geçiş yoluydu İstanbul.

Denize düşen yılana sarılır derler ya hani, Osmanlı da Rusya'dan yardım istedi. Bunun üzerine Ruslar 10.000 kadar asker gönderip Osmanlıya yardım etti. Yardımın asıl sebebi hristiyan mezhep farklılığından doğan düşmanlık. Ruslar bu yardıma karşılık 1832 hünkar iskelesi antlaşmasıyla boğazların idaresine ortak oldular. Bu antlaşma batı devletlerini düşündürdü ve endişelendirdi. Aradan geçen 21 yıldan sonra Fransız ve İngilizler, Piyemonte-Sardinya krallığını da yanına alarak Türkiye'nin yanında Kırım savaşını yaptılar ve galip geldiler. bkz. Kırım Savaşı

Bu yenilgi Rusları düşündürdü... Neden benim kadar Osmanlıya düşman oldukları halde neden benim karşımda osmanlının yanında yer aldılar.. Tabii ki boğazlar üzerindeki elde ettiği haklar nedeniyle. Rusya bu nedenle boğazları elegeçirmeyi planladı. Avrupalılar üzerine çullanmak için Osmanlıya gerek kalmamalıydı ve boğazlar bu nedenle İngilizlerin olduğu kadar Ruslar için de önemli hale geldi. Nasıl olsa kafkaslara kadar sarkmış olan Ruslar akdenize inmek için başka bir yol arıyorlardı.

Ruslar akdenize inme emeline ulaşmak için tıpkı 1828 yılında yunan egemenliğini desteklediği gibi doğu anadolu'da da Ermenileri devlet olma yolunda destekledi. Yukardaki haritada dikkat ettiyseniz hep akdenize giden güzergahta isyanlar çıkmıştır. Bütün bu Ermeni olaylarının doğuş sebebi şimdiye kadar yazdıklarımdır.

Sonraki olayların akışını yazacağım.. yazının devamı gelecek...