Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
lütfen zamanınız varsa okuyun, tskler
babamla ben iki yabancıyız. beni kendisi tanımıyor bilmiyor. düşüncelerimi fikirlerimi hiç birini bilmiyor. babam öyle bir insanki şiddet ile sorunları çözen ve bagarak konuşan bir insan. Ergen falan değilim ben , çocukluğunu yaşayamamış bir kızım. Para verip ve taş yemek koyup bana annelik ve babalık yaptıklarını idia eddip duruyorlar.
Babam benden utanıyor bana dedikleri söyledikleri beni çok acıtıyor. Bana insanların kızlarını ile gurur duyduğunu benim ise bir pislikten ibaret olduğumu söyler durur. Peki şimdi sorucaksınız, babanın böyle olması için bir neden olmaidir diye.. açıklıyım;
Ben hep yanlızdım, hep şiddetle büyüdüm. evin içinde huzursuzluk içersinde büyüdüm. kuçcüken misafirler gelince kalkıp oynamayan kızdım, oynarsam babam beni kilot ve atletimle daha 7 yasındayken dışarda cezalar veriyordu. Korkumdan geceleri altıma yapan bir çocuktum. Annem ise ondan iyi sayılmaz oda çok itip kalktı beni.
Orta okula başladığımda biraz daha büyüdüm. Olgundum ben orta okulda. Çocuklar oynarken ben ise oyniyamazdım. Kendimce vardı arkadaşlarım. Yemek arası kaçardım. Bakala gidip yemek alırdık arkadaşlarımla, babam ise beni yakalayıp döverdi yine. özamanlar tutunacak tek bir dalım yoktu. Bir sevgili yapmıştım çocuk halimle. bir dost diyelim biz buna o zamana göre.
liseye kdr sürdü bu. Doğrusu ben hiç bir zaman başarılı bir öğrenci olmadım. Çünkü çalışamıyordum. akşamları babam bana evi temizletir gece 12 lere kdr ve kavgalar yapardı. sınava girmeden ağlayan kızdım ben. Hocalarım erkek arkadaşımı babama söylediler ve benim nasıl rencide ettiklerini bilemezsiniz.
Kendimden utanıyordum, öyle birşey idi ki onların söylediği herşey sanki artık bana doğru gibidi. kendimi onların dediği gibi genel evdeki kadından farkım yoktu. Üstümden hep bir baskı vardı.
2 sene üst üste sınıfta kaldım ben. evet başarızdım ama çok gururlu ve karakterim düzgün bir insandım. Arkadaşlarım çok oldu, insanlar çok beğeniyordu beni. Güzel bir kızdım herzaman çok ilgi toplardım..
Başarısızlığım beyinim olmadığı için değil ders çalışma isteği olmamasıdır. evimin içinde nede beynim hiç bir zaman rahat olmamıştır.
Babam bizi düşünür çok bağlıdır yuvasına, bir ergen gibi ondan nefret ediyorum diyemem ama içinde bulunduğum durum çok kötü.Konuşmaya çalışın diyeceksiniz konuşamıyorum, konuşturdmaz. ökdr kavgacıkı herkezle kavga eder bir benle değil. içip içip gelip bana sataşır.
Utanıyormuş benim gibi kızdan, hem başarısız hemde aklı olmayan kızmışım. Ben böyle nasıl yaşarım? Ders yapamıyorum evde babam bana kızıyor inanmıyor artık ders çalıştığıma döve döve yanında oturuyorum. ne yapıcam ben?
babamla ben iki yabancıyız. beni kendisi tanımıyor bilmiyor. düşüncelerimi fikirlerimi hiç birini bilmiyor. babam öyle bir insanki şiddet ile sorunları çözen ve bagarak konuşan bir insan. Ergen falan değilim ben , çocukluğunu yaşayamamış bir kızım. Para verip ve taş yemek koyup bana annelik ve babalık yaptıklarını idia eddip duruyorlar.
Babam benden utanıyor bana dedikleri söyledikleri beni çok acıtıyor. Bana insanların kızlarını ile gurur duyduğunu benim ise bir pislikten ibaret olduğumu söyler durur. Peki şimdi sorucaksınız, babanın böyle olması için bir neden olmaidir diye.. açıklıyım;
Ben hep yanlızdım, hep şiddetle büyüdüm. evin içinde huzursuzluk içersinde büyüdüm. kuçcüken misafirler gelince kalkıp oynamayan kızdım, oynarsam babam beni kilot ve atletimle daha 7 yasındayken dışarda cezalar veriyordu. Korkumdan geceleri altıma yapan bir çocuktum. Annem ise ondan iyi sayılmaz oda çok itip kalktı beni.
Orta okula başladığımda biraz daha büyüdüm. Olgundum ben orta okulda. Çocuklar oynarken ben ise oyniyamazdım. Kendimce vardı arkadaşlarım. Yemek arası kaçardım. Bakala gidip yemek alırdık arkadaşlarımla, babam ise beni yakalayıp döverdi yine. özamanlar tutunacak tek bir dalım yoktu. Bir sevgili yapmıştım çocuk halimle. bir dost diyelim biz buna o zamana göre.
liseye kdr sürdü bu. Doğrusu ben hiç bir zaman başarılı bir öğrenci olmadım. Çünkü çalışamıyordum. akşamları babam bana evi temizletir gece 12 lere kdr ve kavgalar yapardı. sınava girmeden ağlayan kızdım ben. Hocalarım erkek arkadaşımı babama söylediler ve benim nasıl rencide ettiklerini bilemezsiniz.
Kendimden utanıyordum, öyle birşey idi ki onların söylediği herşey sanki artık bana doğru gibidi. kendimi onların dediği gibi genel evdeki kadından farkım yoktu. Üstümden hep bir baskı vardı.
2 sene üst üste sınıfta kaldım ben. evet başarızdım ama çok gururlu ve karakterim düzgün bir insandım. Arkadaşlarım çok oldu, insanlar çok beğeniyordu beni. Güzel bir kızdım herzaman çok ilgi toplardım..
Başarısızlığım beyinim olmadığı için değil ders çalışma isteği olmamasıdır. evimin içinde nede beynim hiç bir zaman rahat olmamıştır.
Babam bizi düşünür çok bağlıdır yuvasına, bir ergen gibi ondan nefret ediyorum diyemem ama içinde bulunduğum durum çok kötü.Konuşmaya çalışın diyeceksiniz konuşamıyorum, konuşturdmaz. ökdr kavgacıkı herkezle kavga eder bir benle değil. içip içip gelip bana sataşır.
Utanıyormuş benim gibi kızdan, hem başarısız hemde aklı olmayan kızmışım. Ben böyle nasıl yaşarım? Ders yapamıyorum evde babam bana kızıyor inanmıyor artık ders çalıştığıma döve döve yanında oturuyorum. ne yapıcam ben?
En İyi Cevaplar