Kardeşlerimden nefret ediyorum ! Bıktım artık!

18 yaşında ötekide ona yakın öküz gibiler bn minik kaldım ya hayvan gibiler hazır sofraya oturuyolar bir bardak bile kaldırmıyolar kız olcaklar bidedini imanları para olmuş

en sonunda bırakıp gidicem kendime ayrı bir hayat kurucam

kızlar kız

baba otoratire olamıyo bizde öyle bir anne varki düşman başına

ya bende öyle büyüdüm ama ben öyle değilim bak halden anlıyorum aşırı derecede karşımdakini düşünürüm bunlar o kdr benciller ki vicdan namına hiç bişey yok

annem bana dün dedi seni zerre kadar sevmiyorum diye evlatlık olabilirm

zerre kadar haketmedim ya düşün bn hiç çalışmaya halim yokken çalıştım çabaladım kendime harçlık ayırmayıp onlara veriyodum onlarınında başını öne eğicek hiç bir ters hareketimde olmadı bu zamana kadar onla bunla gezip kmselerde sefkat aramadım artık 39 kilo olunca işi bıraktım evde dnleniyodum 2 gün rahat vermedi bana bunu dedi düşün

sagol teşekkür ederim bir kendimi toparlayım çekip gidicem artık böyle devam etmez ben güçlüyüm artık ben onun yüzünden ergenlik dönemimde intihar etmiştim kendimden geçmiştim babama al götür bunu burda ölmesn dediğini duydum öz annemden ya düşünebiliyomusn

yapcak bişey var mı bilmiyorum artık dayanamıyorum

sabrediyorum bakalım

hala daha annem alcam etcem diyo şaşıp kalıyorum

bana kıyıyolar ama

:(

ne güzel

kızlar

neden

en sonunda alıp kafalarını duvara sürtücem

biliyorlar sorunda bu ya tamam isteyebilirler bak çocuklar ama durumu biliyolar babam bütün gün çalışmış işten gece yarısı gelmiş yemek yerken adama mızmızlanıp bağırıyolar tepem atıyo herşeyn bir zamanı var

sagol teşekkür ederim olması gereken bu aslında

:)

ya anlamıyolar gerçekten anlamıyolar halden

bundan snra hiç bişekilde taviz vermiycem