Tek taraflı aşk sizce nasıl birşey?

ki kere başıma gelmiş durum.

artık hakikaten karşılıksız mıydı, yoksa ben karşımdakine açılırsam bu kişi benim canıma okur diye korktuğum için miydi bilmiyorum ama bu iki kişi de duygularımdan hiçbir zaman haberdar olmadı. zaten aşık olunca sapıtırım (çok şaşırdınız), kontrolü kaybederim. normalde vereceğim tepkilerin tam tersini veririm. bu platoniklerden biri - aynı zamanda çok yakın çocukluk arkadaşım olur- bir gün geldi mesela, atarlı seni çok özledim diye kollarını açtı, ben doya doya sarılmak varken git geri zekalı deyip onu ittim. böyle örnek çok.

fakat asıl hikaye öteki kişiye dair. bu kişiyi ilk gördüğüm anı hatırlıyorum, kürsüde konuşma yapıyordu. çok etkilendim yanımdakine sordum kim bu diye; meğer ortamın en havalı adamıymış. neyse dedim geçtim. allahın işi ya bir sonraki sene aynı konferansta tanıştık. alakasız bir an oldu, bana bir kadeh şarap koyup getirdi, tanıştık. ölüm fermanım. neyse ama çok havalı ve acayip çapkın ya, dedim beni ne yapsın bu. korktum. salak neyden korkuyorsun yürü işte. korkmakla kalmadım, bana hafiften ilgi göstermeye başlayan bu adamdan tamamen kaçmak için gittim başka biri ile çıkmaya başladım. neyse sonra bu yeni sevgiliye oldukça alıştım her şeyi unuttum derken, sevgili platonik ile tam bir yıl sonra tekrar karşılaştık. ben iptal. sevgilim var, platonik hala çok çapkın ve havalı (hafiften beni sallıyor ama aynı anda 28 kişiyle daha ilgileniyor, zaten bu yüzden tırstım hep); ben ayvayı yemiş. platonik bu sefer ciddi bir ilgili gösterdi; ve galiba o noktada iş platonik olmaktan çıkar gibi olup hafif karşılıklı bir şeye dönüştü. ama benim sevgilim vardı; ve ben çok ahlaklı olduğum için deli olduğum adamdan müthiş bir irade ile uzak durmayı başardım. sonra hali hazırdaki sevgilinin bir mal olduğu ayyuka çıkınca ayrıldık 2 seneden sonra. neyse hayat devam ediyor ben her şeyi unuttum; aklıma bu platonik düştü. acaba sırf ahlaklı olmak adına beni üzüntüden üzüntüye sürükleyen sevgiliyi bırakmayıp şansımı denemeyişim (belki ondan hoşlandığımı belli etsem diğer 28 kişiden sıyrılıp ben kapacaktım adamı belli mi olur?) bana nelere mal oldu diye düşünmeye başladım. bayadır düşünüyordum bunu; bugün sevgili platoniğin nişanladığını öğrendim. iyi. zaten benim gibi ay ben çok aşığım ama bu adam beni ya üzerse diye tırsan, hayatı için insiyatif alamayan insanı ne yapsın? bu da bana ders olsun.

hamiş: platonik aşk zordur, sonunda kendini utandırma ihtimalini göze almak zordur, hepsi başımdan geçti. naçizane tavsiyem tutmayın içinizde. belki bir mutlu olma ihtimali vardır, denemeye değer. karşılık olmadığı ortaya çıkarsa, en kötü biraz utanırsınız sonra geçer. hiç denememekten iyidir. ha diyeceksiniz sen düştün mü böyle bir duruma, utandın mı da konuşuyorsun? evet onu da yaptım, hem de çok fenasını yaptım.

Aşk karşılıklıdır. Tek taraflı sevmek sadece acıdır.