Öyle bir girdaptayım ki..

öyle bir girdaptayım ki..

nereye baksam bataklık sanki çıkamıyorum

mantığım kalbim arasında kaldım...

sevdiğim.. ilkim..bana acı çektiren..güvenmediğim.. ya o ya ya hiç kimse diyemediğim..

beni bırakıp giden..

mantığım el vermiyor.. bir adım yaklaşamıyorum sevdiğime..

ama kıyamıyorum onun o güzel gözlerini hatırlayınca gözlerim doluyor..

"beraber olamayız benim gibi biliyorsun" demek istiyorum.. ailem beni sana vermez..

çok sevdi beni.. iliklerime kadar hissettim aşkını.. ama olmayınca olmuyor..

ne aklımdan ne hayalimden çıkıyor..

bir mavi tişört bile onu hatırlamama gözlerim dolmasına yetiyor..

diğer tarafta.. 4 4 lük bana iyi bir gelecek sağlayacak olan..

bana huzurlu bir evlilik sunacak biri..

iyi merhametli.. bişeyleri yüzüme vurmayacak olan. bana iyi bakacak olan..

ailem bunla olmamı o kadar istiyor ki:( bende o kadar çok istiyorum sevdiğim kişi benden uzak dursun bunla mutlu huzurlu olayım diye..

çocuğu eskiden beri tanırdım bir gün bana talip olacağını hiç düşünmedim..görücülerim geldi yani

ben napıcam bilmiyorum..

ikisinide hayatımdan çıkardım.. ama çıkmıyorlar.. bir şekilde yanımda hayatımda oluyorlar..

ikiside olmasın nefes almak huzuru kendim bulmak istiyorum..

ama olmuyor.. ne bir adım öteye gidebildim.. nede geçmişe dönüp sevdiğimle olabildim..