Hayatım o kadar kötü ki dayanamıyorum :( Ne yapmalıyım?

O kadar kötü bir hayatım varki bu yükü kaldıramaz hale geldim ruh sağlığım çok bozuldu. derdimi anlatacak bir arkadaşım bile yok. hiçkimsem yok annemden başka. Ben 19 yaşındayım. Benim annemle babam ben 1 yaşındayken ayrılmışlar. almanyada doğum türkiye gelmişiz. babam 2.ye evli 2 tane üvey kardeşim var. babam beni 4 yıl önce görmeye geldi bidaha gelmedi.biz ananemin evinde kalıyoruz senelerdir. aynı evde teyzem,ben,annem, 2 kuzen yaşıyoruz. ananem vefat etti 1 yıl önce. hep kavga oluyordu evde ayrımcılık oluyordu. diğer teyzemin gözü bizim evimizdeydi onlar kirada oturduğu için bizim evimizin huzurunu bozuyolardı her seferinde. aynı evde yaşadığımız teyzemi dolduruyolardı anneme düşman oluyolardı sürekli hep dışlandık sabrettik yinede :( herneyse annemin şuan 7 yıllık sevgilisi var ama daha evlenemiyorlar maddi durumdan. annem okumamış ilkokul mezunu hadi onu geçtim hiç annem kendisini geliştirmedi bu yüzden bana annelik hiç yapmadı sadece karnımı doyurdu o kadar onun haricinde bütün tavırları yapmacık. bir anne gibi davramıyor bana. ben ona annelik yapıyorum koruyorum sahip çıkıyorum laf ettirmiyorum birisi laf edince anneme onun brnundan getittiriyorum o derece sahipleniyorum bakıyorum dşünüyorum ama annem beni hiç düşünmüyor :S birde üstüne üstlük erkeklerle konuşuyor kaçkere uyardım erkeklerle konuşma bak duyan olur kötüye çıkar adın falan dedim erkekler hep anneme asılıyor komşumuzun kocaları bile :S beni çok rahatsız ediyor bu durum psikolojim alt üst oldu. liseyi 1. sınıftayken bıraktım sınıfta kaldığım için başımda baba olmayınca annemde hiç beni eğitmedi doğru yolu göstermedi başıma çok kötü olaylar geldi. babam olsaydı bunların hiçbiri olmazdı :( 2 yıldır ağır depresyondayım insanlarla iletişimimi kestim odamda 24 saat boyunca pc başında oturuyorum insan içine çıkarmıyorum çünkü hep dışlanıyorum hayvan muamelesi görüyorum adeta. ne yapsamda belli bir süre sonra dışlanıyorum istenmiyorum. herkes bana nefret eder gibi bakıyor nereye gidersem :( şuan açıköğretimden lise okuyorum ama istemediğim bölümü :( ama ocakta o bölümden kurtulacağım. hiç birtane bile arkadaşım yok . sevgilim ise beni terketti 1 ay önce mesaj atıyor ama cevap vermiyorum. hiçkimsem yok annemden başka hiçkimsem :( evde desen hep para kavgası oluyor herkes çalışıyor evde eve en az 1.500 para giriyor. yok elektirik faturası 100 geldi diye teyzem karanlıkta oturmamızı söyledi yok neymiş int çok geliyomuş telefonla beraber kapattırcakmış benim psikolojim bozuldu ya bari okulumu okuyup bitiriyim diyorum şu yaptıklarına bak internetten ders çalışıyorum test çözüyorum en önemlisi sizinle olmak dertlerimi paylaşmak çok mutlu ediyor beni. dışarda bulamadığım huzuru internette buluyorum. evde hiç rahat yok . annem 7 yıl sonra emekli olacak belki o zaman ayrılırız bu evden . şimdi ayrılırsak geçinemeyiz zaten okulumda var :( yıllardır sabrediyorum artık dayanma gücüm kalmadı. ne yapmalıyım intihardn başka çarem yok ama oda günah :( evlen demeyin bu yaşta evlenemem zaten