Hayatım çok kötü, hiç iyi değilim. Ne yapacağım?

Hiçbir şey yolunda gitmiyor, herkes bana ihanet ediyor. Bana değer bile vermeyen insanlara hayatımı verdim. Hepsi duygularımla oynadı. Sonra bir karar alıp kimseyle görüşmemeye başladım. 2 ay geçti... Yüzüm 2 aydır 1 kere bile gülmedi. Delirmeye başladım. Kendi kendime konuşuyorum. Evde durduk yere çığlık atıyorum. Gördüğüm her kapıya yumruk atıyorum. Bilgisayar başındayken masaya yumruk atıyorum. Kendimi aynada görünce kendimden iğreniyorum.

Hayatım çok monotonlaştı. Kalk-kahvaltı-iş-eve dönüş-akşam yemeği-yat. Herşeyden bıktım. Dine inancım olmasa 1 dakika daha yaşamayı istemem. Umarım hayatım düzene girer, umarım ileride bu yazdığımı görüp ne hallerdeymişim derim...