Acı çekmek istemiyorum. Ne yapsam?

Fark etmeden kapıldım bir adama.. İlk başlarda dostça çok iyi anlaşıyorduk, sonra ufaktan yakınlaşmalarımız başladı. Bir aşk doğuyordu işte anlayın :) Göreni imrendirecek güzellikte bir aşk başlıyordu, hiç abartmıyorum. Ama başlamadan bitirmek zorunda kaldık, öyle gerekti çünkü. O kadar acı çektim ki, anlatamam. Sonra aradan zaman geçtikçe acım hafiflemeye başladı. Ya da acıya alıştım. Aklıma geldiğinde eskisi kadar canımı yakmıyordu. Derken geçenlerde yine karşılaştım onunla. Muhabbet ettik biraz. Muhabbet ederken, eski duygularımın olmadığını fark ettim. Heyecan ya da acı yoktu içimde. Özlemiştim ama.. Her neyse vedalaşırken sarıldık birbirimize, dostça öpüştük. O kadar sıkı sarıldı, öyle içten öptü ki, acı çektiğim tüm geceler gözümün önüne geldi, içim cız etti, canım yandı tekrar. Şimdi de tahmin edeceğiniz gibi acı çekiyorum. Her sabah uyanıp yanına gitmek, muhabbet etmek, sarılmak istiyorum ama yapamıyorum. Çünkü yanına gidersem, tekrar bağlanacağım.. Bu şekilde de özlemden kafayı yiyeceğim neredeyse.. Bana bir şey önerin lütfen! Ne yapıp atlatayım bu dönemi? Tekrar acı çekmek istemiyorum.
Acı çekmek istemiyorum. Ne yapsam?
Cevapla