Tüm hayallerim yıkıldı. Ne yapmalıyım?

Bir çocukla konusuyorduk. Okulun eski mezunu. O beni seviyordu ama söylemezdi. Zor gelirdi ona öyle şeyler. Ama hep değerli oldugumu hatırlatırdı. Ve bu kişi yalandan nefret ediyor. Bende ona ilk konusmaya basladıgımız zamanlarda bir yalan söylemiştim. Aslında söylemiştim yalanımı daha önce ama tam anlatmamıstım. Sonra buna aşık olmaya başladıkça vicdan azabı duymaya basladım. Eger söylersem kaybedecegimi biliyordum ama söylemezsem de vicdanım hiç susmayacaktı. Sonra arkadasların aklına uydum. Bir daha konusma ikiniz içinde en hayırlısı bu dediler. Bende bir daha konusmazsak daha iyi olacak kendine iyi bak dedim. Sebebini sorunca söyledim yalan attıgım için vicdan azabı duyuyorum diye. Yalanımı da söyledim. Bana dediki eger söyleseydin kızmazdım ama sen bana o mesajı nasıl attın. Ne kadar soğukkanlı bir şekilde konusmayalım dedin. Senden sogudum dedi. Dünden beri yalvarıyorum ilk defa bu kadar gurursuz bir kız oldum. Çünkü seviyorum aşığım öl dese ölürüm. Hayallerimden vazgeçtim. Ama ben sırf o üzülmesin sonra diye öyle yapmıştım. O beni anlamadı. Ben ondan hiç vazgecmedim ama benden bir hatamda vazgeçti. Çok acı çekiyorum. Sokagın ortasında bagıra bagıra aglayacak kadar canım yanıyor. Eve okula gitmek istemiyorum. Ama ondanda vazgecemem ne yapmalıyım? :(